S.S.N. PERSCOMMUNIQUÉ 

Het S.S.N. (Sociaal Statuut Nu) comité is opgericht in de Atheneumbuurt door de tippelaarsters om voor alle prostituees in het land een sociaal statuut te eisen. Een sociaal statuut, zo is inmiddels in Gent en in Nederland overtuigend bewezen, perkt de criminele woeker van de sector drastisch in. Prostitutie is daar weer beheersbaar. Een sociaal statuut beschermt zowel tippelaarster als verhuurder van een kamer. Eigenaars of uitbaters kunnen dan immers naar de wet verwijzen wanneer ze door pooierbenden onder druk worden gezet. Het sociaal statuut ontmoedigt mensensmokkelaars en neemt pooiers de wind uit de zeilen. 

Een duidelijk, wettelijk en van visie gespeend antwoord op de onaanvaardbare misdadigheid die de prostitutie nu omgeeft. Nu de Winter zich in de zomer dreigt aan te dienen, komt incompetent beleid aan het licht. De burgermeester zoekt haar toevlucht tot Zero Tolerance. Criminaliseer, stigmatiseer en elimineer vormen de ingrediënten van een oud recept dat nog nooit heeft gewerkt. Maar de verpakking is brandnieuw, klinkt als chocolade uit de ijskast en verkoopt zichzelf per dozijn aan simpele zielen. In werkelijkheid duwt de zero tolerantie mensen die maatschappelijk uit de boot vallen nog dieper in de marginaliteit. Vandaag trakteert men de tippelaarsters op het instant oplosbrouwsel uit Amerika en morgen de migranten. 

Het bestuur heeft de tippelaarsters jarenlang gedoogd en van alles en nog wat beloofd. Tippelaarsters, buurtbewoners en hotelhouders leefden in de overtuiging dat de overheid intussen een wettelijke regeling uitwerkte. En dan, van de ene dag op de andere, verandert de burgermeester het geweer van schouder. Ze schiet de overeenkomst aan flarden zonder enige vorm van overleg met de betrokken partijen. De gevolgen zijn dramatisch. Afgesloten straten, een speciale eenheid met jachtvergunning en tippelaarsters die tot 24 uur in erbarmelijke omstandigheden worden vastgehouden en vernederd. Een sterk staaltje van de wijze waarop de overheid de kloof tussen burger en politiek op voorbeeldige wijze dicht. Om van de perverse kantjes nog maar te zwijgen. Als lokaas worden in het begin Turkse agenten ingezet. De meisjes trappen in de wolfsklem. Het Cona team boekt zijn eerste succes. En dat terwijl het multiculturele Antwerpen al jaren schreeuwt om agenten van vreemde origine. Proficiat mevrouw Detiège. Laaghartig ook omdat de tippelaarsters tot de meest weerloze groep van het schemerbestaan behoren. Juist op hen test men uit hoe de zero tolerance in de praktijk uitpakt. 

Tezelfdertijd woedt een oorlog van pooierbenden in het Schipperskwartier. Anarchia aan de Schelde. De situatie is daar bij momenten zo erg dat te betwijfelen valt of Mad Max er nog doorheen zou willen rijden met een pantserwagen. Misschien is het flauw om ernaar te verwijzen maar het is toch van de zotte dat een voetbalmatch zonder publiek wordt gespeeld omdat de hooligans het tijdens een vorige wedstrijd te bont maakten. Paniekvoetbal is zelden duidelijker geïllustreerd. De laatdunkende bewoordingen waarvan mevrouw Detiège zich bedient als het over haar tippelaarsters gaat, zijn een burgermeester anno 99 onwaardig. Alsof een bedenker van inlegkruisjes met flexibele randjes moraal gezien hoogstaander zou zijn dan een meisje dat haar benen spreid om de huishuur te betalen. 

Een burger, zelfs al is het een junkiehoertje met syfilis, hepatitis en aids tegelijk heeft nog altijd het recht op een behoorlijke manier te worden aangesproken door de overheid. Anders kunnen we vandaag net zo goed de medemenselijkheid op wettelijke basis afwijzen. Hoe ver staat dat schrikbeeld écht van ons af wanneer een burgermeester broodroof van de ene dag op de andere volstrekt verantwoord acht. De verwijzing naar een gedoogzone in het Schipperskwartier leidt ons midden in de krank- en waanzin van dat wat mevrouw Detiège zonder blikken of blozen een prostitutiebeleid durft te noemen. 
Vragen naar een concrete aanduiding van de tippelstraat, in welke hotelletjes en vooral naar het wanneer van de deportatie worden behendig gepareerd. Hoe de tippelaarster haar huishuur, gas en elektriciteit tussentijds moet verdienen, wordt aan haar creativiteit overgelaten. Ook dat valt voor de burgemeester onder de noemer: prostitutiebeleid. Wij noemen het wanbeleid en vragen daarvoor excuses van mevrouw Detiège. 

Tot besluit nog deze bedenking. In Nederland zou geen burgermeester het in zijn hoofd halen zo met mensen om te gaan. Daar hoeven burgers niet op straat te komen om behoorlijk te worden aangesproken. In Nederland heeft Janmaat en zijn ultra rechtse partij sinds vorig jaar afgedaan.

Walter Daems, woordvoerder van de tippelaarsters uit de Atheneumbuurt

Dat hoteleigenaars en u, beoefenaars van het oudste maar vooral zwaarste beroep ter wereld, hun inkomsten zien kelderen van de ene dag op de andere vindt mevrouw Detiège geen erg, uw broodwinning is immers afkomstig van criminele activiteiten. Over de inkomsten van de stad aan ramen, privé-huizen en hotelkamers geen woord. De burgermoeder vind het zelfs niet nodig u op het stadhuis uit te nodigen. Er schijnen daar voortdurend belangrijker zaken te bespreken dan die van burgers die hun elektriciteit en gasrekening niet meer kunnen betalen.

O ja, we waren het bijna vergeten, de stad voert heden ten dage ook een prostitutiebeleid. Wie daarnaar vraagt krijgt onmiddellijk de sluiting van de Winkelhaakstraat voorgeschoteld. Het platgooien van een buurt word in België zonder blinken of blozen als beleid opgevoerd. Een beetje zoals het platbombarderen van een land vandaag de dag wordt voorgesteld als diplomatiek overleg.

Elke rechtgeaarde Antwerpenaar is dan ook bijzonder onder de indruk van de wijze waarop het beleid, wapperend met een Hollandse studie, de problemen in de Schipperstraat heeft aangepakt. De pittoreske sfeer, die door schietende Albanezen, Joegoslaven en Marokkanen luister wordt bijgezet, doen de Antwerpenaars deugd waneer zij vrouw en kinderen een aangenaam stukje stad tonen. Het is daar dat ook u als tippelaarster binnen afzienbare tijd uw brood mag verdienen.

Tenzij u een duidelijk protest zou laten horen. Daar heeft de stad ongetwijfeld oren naar. Antwerpen heeft immers in het voorbije jaar de grootmoedigheid opgebracht om burgers die van het bestaansminimum leven, ook de kans te geven de voorstelling van 'Les Misèrables' bij te wonen. Het lijkt me dan ook onwaarschijnlijk dat diezelfde stad potdoof zou blijven voor de noden van haar eigen miserabelen.

Van Dijck zelf reikt u de hand. Zie uzelf al dan niet gesluierd en met een ouderwetse lantaarn de trappen van het museum op en af tippelen. Achterna gezeten tot in het museum door blauwe uniformen. De wereld zal graag getuige zijn van de realiteit achter de schone schilderijen. Vooral daar diezelfde stad ten tijde van Van Dijck prostitutiemogelijkheden bood voor alle rangen en standen. Een ludieke actie zou een passend antwoord zijn op het belachelijk non-beleid waarvan u slachtoffer bent. Vergeet ook niet dat de sprekers van Agalev in het pershuis zelf voorstelden om de huidige problematiek op landelijk niveau bespreekbaar te maken. Uw protest zou tegelijkertijd wel eens een kentering op gang kunnen brengen in de moedeloosheid van deftige burgers die menen dat er tegen het wanbeleid van de stad in andere zaken niets te beginnen valt. Het is aan u hoeren van Antwerpen, om van de nood een deugd te maken en op straat de loop van de stadgeschiedenis te veranderen. Het is aan u.