Persberichten

Persberichten SOS Schipperskwartier

De persberichten van SOS Schipperskwartier vindt u hier. De persberichten van vorig jaren vindt u hier:

Persbericht: De onmacht van de Antwerpse politie(k)

De razzia in de nacht van zaterdag op zondag op het De Coninckplein toont opnieuw de onmacht van de Antwerpse politie tegenover de georganiseerde misdaad. Ondanks een overdaad aan middelen slaagt zij er niet in om de criminaliteit terug te dringen en richt uit frustratie al haar pijlen op de prostitutie. De Antwerpse politiek kijkt toe maar durft niet te reageren. SOS Schipperskwartier wil dat het beleid het geweer van schouder verandert en de bevolking meer inspraak geeft.

Aan de één uur durende actie namen niet minder dan 175 politieagenten deel, onder wie twee pelotons die terugkeerden van de ordedienst op Germinal Beerschot en de hondenbrigade. Niet alle troepen werden ingezet maar een deel werd achter de hand gehouden wat verder in de buurt. Doel was de illegale prostitutie die overlast zou veroorzaken "een duidelijk signaal" te geven. Dertig mensen werden bestuurlijk aangehouden; negen vrouwen die illegaal in het land verbleven worden uitgewezen en een dronken man mocht z'n roes in de nor uitslapen. De (georganiseerde) misdaad lacht in haar vuistje want zij wordt duidelijk niet geviseerd. De grote razzia's in 2000, de zogenaamde "stadsstormen" tegen de maffia en mensenhandel gaven een al even pathetisch resultaat te zien. Toen beloofde de korpsoverste Lamine dat de politie door haar grootschalige razzia's op enkele maanden tijd de misdaad de Scheldestad zou uitranselen. Het prijskaartje dat aan de "stadsstormen" kleefde daarentegen was niet min te noemen: de stadskas werd er zo'n zestig miljoen frank lichter door gemaakt! Later moest Lamine zelf toegeven dat de acties niet het beoogde resultaat hadden. "Vaak vragen journalisten mij welke buit we aangetroffen hebben bij grootschalige acties zoals Stadsstorm in het Schippers- en Statiekwartier. Dan moeten wij soms toegeven dat de oogst inderdaad niet zo spectaculair oogt... enkele messen, enkele pistolen, een handvol illegalen. (…) Met een dergelijke actie breng je de maffia ook geen fatale slagen toe, tenzij je een keertje geluk hebt." (Luc Lamine in het boek "Samen Veilig" uitgegeven in 2001)

Vanwaar dan die verbeten strijd van de korpsleiding tegen de prostitutie? Sinds 1998-1999 - de opkuis in de Winkelhaakstraten en de Rooseveltbuurt - heeft de politie haar effectieven en haar middelen gevoelig kunnen opdrijven. Ondanks de enorme klachtenregen verdween ook de kritiek op het korps als sneeuw voor de zon. De gemeenteraad en vooral het college spoorden de politietop aan om de prostitutie nog harder aan te pakken. De criminaliteit blijft voortwoekeren en de verloedering in de (prostitutie)buurten neemt eerder toe dan af. Vooral in het Schipperskwartier wordt nu pijnlijk duidelijk dat deze tactiek van de verschroeide aarde een averechts effect heeft. Het sociaal weefsel werd er bruut kapot getrokken en het Schipperskwartier is nu vooral een doodse buurt geworden. Iedereen klaagt er nu: de prostituees, de voormalige raameigenaars, de bewoners, de middenstand… .

Het kan nochtans anders en vooral beter. In plaats van de prostitutie te criminaliseren zou men er beter aan doen om samen de sector de wantoestanden aan te pakken en de infiltrerende criminele bendes een halt toe te roepen. Dat betekent dat men op korte termijn opnieuw het overleg een kans moet geven. Vanzelfsprekend moeten ook de bewoners bij dergelijke inspraakrondes ten volle betrokken worden.

Antwerpen, maandag 2 september 2002

Persbericht: Een stedelijk ontmoetingscentrum in het Schipperskwartier... maar niet voor iedereen?

Morgen vrijdag 7 juni opent het gedeeltelijk gerenoveerde stadsmagazijn feestelijk haar deuren in het Antwerps Schipperskwartier. Reeds in 1998 stelde "Rosse buurt - Toffe buurt" de vraag naar een buurthuis. Jammer genoeg is het stadsbestuur blijkbaar niet van plan om het stadsmagazijn open te stellen voor iedereen.

Ter gelegenheid van de officiële opening van het stedelijk ontmoetingscentrum "Het Stadsmagazijn" organiseert de dienst Burgerzaken (cellen prostitutiebeleid en samenlevingsopbouw) een openingsfeest op vrijdag 7, zaterdag 8 en zondag 9 juni 2002. De opening gebeurt in aanwezigheid van minister van Grootstedenbeleid Charles Piqué en burgermeester Leona Detiège. De feestelijkheden vinden plaats in het ontmoetingscentrum zelf en op het nabijgelegen Falconplein.

Het is ongetwijfeld een goede zaak dat met de renovatie van het pand aan de Keistraat nr 5-7 het Schipperskwartier eindelijk een buurthuis krijgt waar het recht op heeft. De vraag naar een volwaardig buurthuis werd voor het eerst gesteld in 1998 door het comité "Rosse buurt - Toffe buurt". In oktober 2000 hernam SOS Schipperskwartier op vraag van prostituees en buurtbewoners deze eis. Dezelfde maand werd het pand aan de Keistraat gekraakt door vier verschillende prostitutie- en welzijnsorganisaties om er aan opvang te doen. Ondanks de aanvankelijk verdeelde reactie van de buurt en de prostitutiesector op deze actie besliste burgemeester Detiège om de krakers te gedogen tot eind 2001. Het college besliste evenwel op 21 maart om over te gaan tot een procedure bij de vrederechter om de krakers uit het pand te verwijderen en negen miljoen op het budget van 2000 van het grootstedenbeleid van de federale regering te voorzien voor de renovatie van het stadsmagazijn. Ook 20.000.000 frank die aanvankelijk voor-zien was voor de renovatie van het pand aan de Verversrui 17-19 - het stedelijk mega-eroscentrum dat er nooit kwam - werd ingeschakeld voor de renovatie van het stadsmagazijn. Het kostenplaatje komt uiteindelijk op 29 miljoen frank, niet weinig voor de renovatie een eigen stadsgebouw.

Het nieuwe buurthuis wordt niet enkel bestemd voor het Schipperskwartier, maar ook voor de buurten rond het Falconplein en de Academie. In de propaganda van en over het nieuwe buurt-huis wordt bijvoorbeeld met geen woord gerept over de prostitutie. Het Schipperskwartier is in heel Europa gekend als een (eeuwenoude) rosse buurt, maar niet zo in Antwerpen zelf... Of hoopt het stadsbestuur stilletjes te kunnen doorgaan met haar plan om de rosse buurt uit te kleden tot er maar een eroscentrum van overblijft? Over het verjagen vorig jaar van 800 prostituees en het ruineren van tientallen raameigenaren met een enorme leegstand en verkrotting voor gevolg, zwijgt men in alle talen. Meer nog: de prostituees en ex-prostituees zijn duidelijk niet wel-kom in het stadsmagazijn. Zo werden ze doelbewust niet uitgenodigd voor de organisatie van de festiviteiten en zijn ze eveneens niet welkom op de openingsceremonie. Tevens werden de organisaties die werken rond prostitutie en bewoners die ermee sympathiseren opzij geschoven. Verdeel en heers, ook dat is al eeuwenoud.

Antwerpen, donderdag 6 juni 2002

Persbericht: 1 mei: dag van de discriminatie?

Naar aanleiding van 1 mei, roept SOS Schipperskwartier de sociale bewegingen en hun politieke vertegenwoordigers op om druk uit te oefenen op het Antwerps stadsbestuur opdat ze de discriminatie en vervolging van de prostitutie zou stopzetten. Decriminalisering en legalisering moeten de prostitutie integreren in de samenleving. SOS Schipperskwartier steunt de petitieactie van een groep kunstenaars die de dialoog tussen beleid en prostitutie terug willen mogelijk maken.

Naar aanleiding van 1 mei, roept SOS Schipperskwartier op om de discriminatie en vervolging van de prostitutie te stoppen. In Antwerpen is de stedelijke overheid al vijf jaar onafgebroken bezig met de prostituees het leven zuur te maken. De straatprostitutie is er verboden en tweederden van de 400 vitrines werden gesloten. Nu dreigt men met de harde aanpak van hotel- en caféprostitutie. Ook de meisjes die privé werken en de homoprostitutie zullen vervolgd worden. De resultaten zijn ernaar: de prostitutie gaat ondergronds of wijkt uit naar de rand of naar andere steden. De vrouwen verdienen amper nog iets en worden steeds meer afhankelijk van pooiers en mensenhandelaars. Het Schipperskwartier is op sterven na dood maar de veiligheid of de leefbaarheid zijn er niet beter op geworden, integendeel.

Maar niet enkel het stedelijke beleid gaat in de fout. Ook de federale en Vlaamse overheid moeten dringend hun verantwoordelijkheid in dit dossier durven opnemen. Prostitutie moet uit het strafrecht. Zowel Ludwig Vandenhove (SP.A) als Mereym Kaçar (Agalev) hebben wetsvoorstellen ingediend om de prostitutie te laten plaatsvinden in een wettelijk kader. Voor SOS Schipperskwartier moeten dergelijke wetgevende initiatieven de positieverbetering van de prostituee als vertrekpunt hebben. De nieuwe regelgeving moet er komen op basis van multidisciplinair onderzoek over en in dialoog met de prostitutiesector. Zo kan de prostitutie een plaats krijgen in de maatschappij, een plaats waar ze recht op heeft.

SOS Schipperskwartier steunt daarom de petitieactie die een aantal kunstenaars en sympathisanten hebben opgestart naar aanleiding van de 3de kunsthappening Bordello. Concreet vragen zij aan de stedelijk overheid om de prostitutievervolging te stoppen, de gedoogzone voldoende groot te maken (heropening van de Oudemansstraat) en een echte dialoog te beginnen met alle betrokken partijen. Meer dan zestig kunstenaars die actief waren in Bordello hebben deze petitie ondertussen getekend. Meer informatie over de petitieactie vindt men op de website www.metropool.org.

SOS Schipperskwartier wil ook dat er werk wordt gemaakt van een landelijk overleg over de prostitutie. Het project van studenten van de HIRL Hogeschool van Leuven over een prostitutieraad en het colloquium dat zij daarover organiseren op zaterdag 4 mei kan daartoe misschien een eerste aanzet zijn. Meer informatie vindt u op de website www.prostitutieraad.be.

Antwerpen, dinsdag 30 april 2002

Persbericht: Antwerpen start opnieuw met prostitutievervolging

Vorig weekend ging de Antwerpse politie opnieuw tot actie over om de prostitutie uit het straatbeeld te bannen. Dit is de vierde grote golf van vervolgingen tegen de prostitutiesector op enkele jaren tijd in de Scheldestad. Door criminalisering en repressie hoopt burgemeester Detiège de prostitutie voor eens en voor goed uit de stad te bannen.

Het startschot voor de nieuwe repressiegolf tegen de prostitutie werd vorig weekend gegeven in het Antwerpse Schipperskwartier. Ondanks de recentelijk heropgestarte gesprekken tussen enkele vertegenwoordigers van de rosse buurt en het stadsbestuur, werd in de nacht van zaterdag op zondag door de cel Schipperskwartier het pand in de Oudemansstraat nr. 27 verzegeld. Dit is de vijfde woning die verzegeld wordt sinds de uitvoering vorig jaar van het prostitutieplan. Het voormalige raamprostitutiepand is eigendom van Danny V., voorzitter van de raameigenaarsvereniging VERA. De politie verwijderde zonder veel omhaal het kunstwerk dat sinds de kunsthappening Bordello de ramen sierde evenals de vele affiches die aan de deur prijkten. Omdat door het kunstwerk de ramen ondoorzichtig waren kon de eigenaar moeilijk raamprostitutie in de schoenen worden geschoven. Officieel heet het nu dat er in het pand prostitutie werd vastgesteld (sic), een (beroeps)activiteit die volgens de Antwerpse politie niet meer kan uitgeoefend worden buiten het concentratiegebied van de drie straatjes. Nochtans spreekt het politiereglement enkel over raamprostitutie! Meer nog: volgens de Belgische wet is prostitutie op zich niet strafbaar, de uitbating ervan wel.

Gewapend met haar nieuwe interpretatie van het gemeentereglement kan de politie nu in heel de stad alle vormen van prostitutie aanpakken. Dezelfde nacht nog werden in de Atheneumbuurt drie prostituees opgepakt. Eergisteren kregen vier hotels in dezelfde buurt te horen dat wanneer ze blijven verhuren aan prostituees hun pand (of een gedeelte ervan) verzegeld kan worden. Tevens werden twee cafés die regelmatig gefrequenteerd worden door tippelaarsters voor drie maand gesloten. Recente uitspraken van korpsoverste Luc Lamine wijzen erop dat naast de straatprostitutie ook de meisjes die privé of in bars of clubs werken, zullen geviseerd worden. Ten slotte moet ook de homoprostitutie in het Stadspark en in de Van Schoonhovenstraat wijken voor de heerlijk nieuwe wereld van burgemeester Detiège en de politietop. Het valt trouwens op hoe zedig de korpsoverste en de burgemeester zwijgen over de enorme kost die van de strijd tegen de prostitutie met zich meebrengt. Dit zwijgen heeft de politietop geen windeieren gelegd: sinds de prostitutievervolging van start gegaan is werd het korps 600 man sterker en krijgt er binnenkort nog eens 120 man bij.

Terwijl in de ons omringende landen prostitutie steeds meer geaccepteerd wordt als een economische activiteit en men moeite doet om de prostitutiesector te integreren in de maatschappij, kiest Antwerpen resoluut voor een harde en meedogenloze aanpak. Toen in februari een prostituee werd vermoord in het Schipperskwartier kon er zelfs geen woordje van medeleven af. Burgemeester Detiège, korpsoverste Lamine, hoofdcommissaris Muyters, de schepenen... geen enkele van hen wilde er een woord aan vuil maken. De vernietiging van de eeuwenoude raamprostitutie in 1998-1999 in de Winkelhaakstraten, de opkuis in 1999 en 2000 in de Atheneumbuurt en ten slotte de wurging vorig jaar van het Schipperskwartier tonen aan de prostitutie uit Antwerpen moet verdwijnen. Daarmee realiseert burgemeester Detiège gewild of ongewild het programma van extreemrechts en doorbreekt ze zelf in de feiten het cordon sanitair.

Antwerpen, 20 april 2002

Persbericht: Wordt Schipperskwartier mega-eroscentrum?

De komst van een mega-eroscentrum in het Schipperskwartier werpt een schril licht op de nieuwbakken alliantie tussen stadsbestuur en projectontwikkelaars. De ondernemersfamilie De Coninck uit Kortenberg plant met instemming van het college een megabordeel met minstens 40 vitrines. Zij zijn trouwens niet enigen die mogen meeprofiteren van de sloop van de raamprostitutie in Antwerpen. Schepen Tuur Van Wallendael beweert contacten te hebben met projectontwikkelaars die de gesloten panden buiten de officiële gedoogzone zouden willen opkopen. Of hoe het prostitutiebeleid in Antwerpen verwordt tot een gigantische vastgoedoperatie.

Begin juni 2000 maakte burgemeester Detiège haar plannen bekend om de raamprostitutie in het Schipperskwartier te concentreren in drie straten en het aantal vitrines te beperken tot ongeveer 200. Uit onze telling die maand bleek niet enkel dat 150 ramen in 14 straten zouden sneuvelen maar ook dat in het toekomstige concentratiegebied maar 125 vitrines overbleven. Waar die zeventig ramen zouden gerealiseerd worden was toen volslagen onduidelijk. Korpsoverste Luc Lamine verzekerde ons in een persoonlijk gesprek tijdens de gemeenteraadszitting van 19 juni 2000 dat de 200 ramen er hoe dan ook zouden komen. Hij was blijkbaar toen al op de hoogte van de plannen van de burgemeester en enkele schepenen om een megabordeel te bouwen aan de Verversrui met 70 ramen. Pas in juni 2001 toen de eerste raamprostitutiepanden op Sint-Paulusplaats werden gesloten, lichtte schepen Tuur Van Wallendael een tipje van de sluier. De stad zou het grote magazijncomplex aan de Verversrui 17-19 kopen en inrichten als megabordeel. Het stadsbestuur wilde niet de eigenlijke uitbating doen, maar opteerde - in tegenstrijd met haar eigen "geschiktheidverklaring" die stipuleert dat de eigenaar ook de uitbating moet doen - om in zee gaan met "een bonafide uitbater". Door de storm van protest die losbrak viel dit plan duigen en opteerde men voorzichtig om er een rusthuis voor prostituees te bouwen. Begin september werd door de Rechtbank van Koophandel beslist dat het pand bij openbaar opbod verkocht moest worden. De stad had onvoldoende middelen om mee te bieden.

Eind januari 2002 was de verkoop van het pand aan de Verversrui rond. De nieuwe eigenaars zagen hun naam liever niet in de krant en over de bestemming van het grote pand (3000 m2) wilden ze niets kwijt. Begrijpelijk want de bestemming was en is wel degelijk een mega-eroscentrum. Er is plaats in het gebouw voor minstens 70 ramen. Ter vergelijking: het Eroscentrum in de Oudemansstraat dat in december noodgedwongen moest sluiten, telde maar 25 ramen. De nieuwe eigenaars zijn niemand minder dan de aannemersfamilie De Coninck uit Kortenberg. Zij runnen een groot bouwbedrijf en doen ook aan projectontwikkeling. Deze familie is niet enkel verwikkeld in een hele reeks rechtszaken rond bouwovertredingen, ze heeft ook een stevige "politieke" reputatie. Zo was tot voor kort een familielid actief in de Kortenbergse gemeenteraad voor de VLD. Dat het de familie menens is blijkt ook uit het feit dat "waarnemers" al sinds december 2001 (sluiting Oudemansstraat) actief zijn in de buurt en contacten leggen om over te gaan tot de aankoop van verschillende panden in de Schippersstraat. De familie zegt voorlopig niet meer dan 40 ramen te willen bouwen maar toch lijkt het er sterk op dat het nieuwe megabordeel aan de Verversrui de kern zal vormen én het leeuwendeel van de prostitutieactiviteiten in het Schipperskwartier op zich zal nemen.

Blijkbaar mogen ook andere projectontwikkelaars meegenieten van de "vriendendiensten". Zo is schepen Tuur Van Wallendael druk bezig met de uitverkoop van het gesloten deel van de rosse buurt. Naar aanleiding van een werkbezoek twee weken geleden aan de MIPIM-beurs in Cannes wist de schepen de goegemeente te verblijden met het nieuws dat "Antwerpse" projectontwikkelaars geïnteresseerd waren om de Oudemansstraat, ooit het kloppend hart van het Schipperskwartier, op te waarderen naar lofts en kantoorgebouwen. We begrijpen nu beter waarom het prostitutieplan angstvallig werd geheimgehouden. Tevens is nu zonneklaar waarom het stadsbestuur nooit ernstige onderhandelingen wilde met de rosse buurt en waarom de raameigenaars kost wat kost geruïneerd moesten worden. De publiekprivate samenwerking op z'n smalst.

Dinsdag 2 april 2002

Persbericht: Prostitutiehaat verhoogt onveiligheid
Beleid werkt verloedering Schipperskwartier in de hand

Dinsdagnacht was het Antwerpse Schipperskwartier opnieuw het schouwtoneel van een uit de hand gelopen ruzie die eindigde in een schietpartij. Sinds de gedwongen sluiting eind december van een deel van de rosse buurt is de veiligheid er niet bepaald toegenomen. Ook de verloedering van de wijk grijpt snel om zich heen. Uit het antwoord van burgemeester Leona Detiège op een interpellatie hierover in de gemeenteraad blijkt duidelijk dat zij niet van plan is om het roer om te gooien.

Tijdens de nacht van dinsdag op woensdag ontaarde een caféruzie in het Antwerpse Schipperskwartier in een schietpartij. Er vielen deze keer gelukkig geen gewonden te betreuren en de dader werd na aanwijzing van omstanders door de politie ter beschikking gesteld van het parket. Op 21 januari was er in dezelfde straat ook al een schietpartij waarbij een man verwond werd in de schouder. En op 5 februari werd een prostituee doodgestoken in haar appartement in de Huikstraat.

De zegebulletins van korpsoverste Lamine en hoofdcommissaris Muyters kunnen twee maand na de sluiting van een groot deel van de prostitutiebuurt, niet verhullen dat de veiligheid er niet is toegenomen. Dat kon ook moeilijk want de lokale politie was zo druk in de weer met het sluiten van prostitutiepanden en het verjagen van de buitenlandse prostituees dat er geen tijd meer overbleef om de echte misdadigers - de pooiers, de mensenhandelaars, de maffiabendes - aan te pakken. Het enige wapenfeit na honderd dagen bezetting door de politie van het Schipperskwartier was de repatriëring van een twintigtal illegale prostituees!

Maar niet enkel de politietop verwart prostitutie met misdaad. Het prostitutiebeleid van de stad Antwerpen is zo mogelijk nog kortzichtiger. Zonder enige vorm van overleg of inspraak probeert het beleid sinds 1997 de zichtbare raam- en straatprostitutie sterk in te perken. Zo hoopt ze de leefbaarheid en veiligheid in de buurten te verhogen en de werk- en leefomstandigheden van de prostituees te verbeteren… Maar het enige wat gebeurt is dat de prostitutie verschuift en vervolgens ondergronds gaat. Vijf jaar geleden was het merendeel van de Antwerpse prostitutie nog zichtbaar en controleerbaar. Nu werkt nog maar een fractie van de prostituees in het officieel resterende concentratiegebied! De prostituees die ondergronds moeten werken kunnen helemaal geen rechten meer doen gelden en zijn dikwijls gedwongen om zich te schikken naar de pooiers en de criminelen.

Burgemeester Detiège heeft tijdens de gemeenteraadszitting van afgelopen maandag laten weten dat ze de verloedering van het Schipperskwartier best wil aanpakken, maar wacht met reageren tot dat het nodige studiewerk is gebeurd. Concreet wil dit zeggen dat het beleid niet zal reageren voor november! SOS Schipperskwartier vreest dat tegen die tijd de neergang van de buurt onomkeerbaar zal blijken te zijn. Daarom eist SOS Schipperskwartier van dit beleid dat ze snel en correct reageert. De Oudemansstraat moet terug in de gedoogzone en overleg tussen het bestuur en de prostitutiesector moet dringend van start gaan. Voor de meest noodbehoevenden is een sociaal fonds aangewezen. Enkel met dit soort maatregelen maakt de rosse buurt nog een kans om te overleven.

Antwerpen, woensdag 27 februari 2002

Persbericht: Moord in het Schipperskwartier
Permanente politiepost in rosse buurt biedt geen garantie voor veiligheid van prostituees

Dinsdagavond werd een 45-jarige travestiet uit Ecuador doodgestoken in een flat in de Huikstraat, nabij de Antwerpse rosse buurt. De moordenaar is nog spoorloos maar uit getuigenissen van vrienden zou blijken dat zij werd omgebracht door een klant. Ondanks de permanente politieaanwezigheid in het Schipperskwartier wordt de veiligheid voor de prostituees niet gegarandeerd, integendeel zij worden door politie en beleid beschouwd als opgejaagd wild. Nu het stadsbestuur de raamprostitutie in het Schipperskwartier heeft ingeperkt tot drie straatjes en sterk overweegt om de straatprostitutie helemaal te verbieden, moet gevreesd worden voor nog meer onveiligheid voor de prostituees.

Het slachtoffer werd volgens de eerste vaststellingen vermoord met een mes. Volgens getuigenissen van vrienden zou de verdachte een man zijn die de travestiet vermoordde in haar eigen flat. Dit zou erop kunnen wijzen dat de moord werd gepleegd door een klant. Feit is dat de travestiet lange tijd werkzaam was in de Antwerpse rosse buurt (zij werkte achter een raam in de Oudemansstraat).

De prostituees van het Schipperskwartier zijn razend om deze brutale moord. Zij pikken het niet langer dat de politie die sinds 1 oktober van vorig jaar permanent aanwezig is in de rosse buurt, enkel oog heeft voor het opsporen van "illegaal" werkende prostituees. Volgens hoofdcommissaris Serge Muyters is prostitutie arbeid en moeten bijgevolg alle niet-Europese vrouwen, ongeacht zij beschikken over geldige verblijfsdocumenten of niet, een beroepskaart van prostituee kunnen voorleggen. De werkelijke bescherming van de prostituees staat duidelijk niet op het prioriteitenlijstje van de locale politie.

Ook het stadsbestuur ligt niet echt wakker van de prostituees. Sinds juni 1999 is straat- en portiekprostitutie verboden in de Rooseveltbuurt. Jarenlang beloofde het beleid uit te kijken naar een alternatieve tippellocatie. Gisteren verklaarde schepen van sociale zaken Tuur Van Wallendael zelfs dat het meer dan waarschijnlijk is dat het bestuur een algeheel verbod op straatprostitutie in Antwerpen zal uitvaardigen!

Ook de inperking vorig jaar van de raamprostitutie in het Schipperskwartier tot een "concentratiegebied" van amper drie straatjes, zet de deur wagenwijd open voor misbruik en geweld tegen de vrouwen. De politie is meer geïnteresseerd in het tegenwerken van de prostitutiesector en haar sympathisanten, dan in het opsporen van criminelen en mensenhandelaars.

SOS Schipperskwartier eist daarom dat burgemeester Detiège de politie tot orde roept en het prostitutieplan bijstuurt om tot een integrale veiligheid te komen voor de gehele rosse buurt. We hopen ook dat de platvloerse demagogie en discriminerende opmerkingen tegenover de prostituees voor een keer achterwege zullen blijven.

Antwerpen, woensdag 6 februari 2002

Persbericht: Rien ne va plus
Een prostitutiebeleid zonder en tegen prostituees kan niet langer

Uit de recente uitspraken van burgemeester Leona Detiège en schepen voor sociale zaken Tuur Van Wallendael, blijkt duidelijk dat het Antwerps stadsbestuur niet zinnens is om haar repressief antiprostitutiebeleid bij te sturen. Vermits dit beleid geen enkele vorm van inspraak duldt, vraagt SOS Schipperskwartier aan minister Charles Picqué om de gelden uit de pot voor het grootstedenbeleid op z'n minst tijdelijk te bevriezen.

Sinds burgemeester Leona Detiège het prostitutiedossier naar zich heeft toegetrokken, gaat het met de prostitutie in Antwerpen van kwaad naar erger. De straatprostitutie is de facto bijna drie jaar verboden en een alternatieve tippellocatie is nog altijd niet gevonden. De raamprostitutie werd met harde hand uitgeroeid in de Winkelhaakstraten en aan de Burchtgracht en draconisch ingeperkt in het Schipperskwartier (van 17 naar 3 straten). Van de 400 vitrines in 1997, zijn er nu nog 125 over. Bij het opstellen en het uitvoeren van deze "saneringsplannen" werd nimmer inspraak geduld van de prostitutiesector. De rechtstreeks betrokkenen, de prostituees zelf, kwamen nooit aan het woord.

Nochtans bezit Antwerpen een prostitutiesector om u tegen te zeggen. In 1988 werd Payoke opgericht, een organisatie die de belangen van de prostituees en de slachtoffers mensenhandel ter harte neemt. In 1995 ging Yolande Grensson van start met Pandora, een vereniging die veel sociaal werk doet onder de prostituees. Enkele jaren later begon Monika Stoces een buurtwerking en een heuse website onder de noemer "Rosse buurt - Toffe buurt". In 2000 volgden nog vier groepen: Overleg Prostitutie Antwerpen (OPA, een overlegorgaan), de Ketelpatrouille (opvang zwarte prostituees), VERA (belangenvereniging raameigenaars) en SOS Schipperskwartier. Het rijtje wordt gesloten met de bewoners van het Schipperskwartier, die vorig jaar van wal staken met hun Schippersbuurtcomité. Of het om opvang ging of debatavonden, het bestuur was niet echt geïnteresseerd. Zelfs voor de buurtfeesten september vorig jaar, was er geen belangstelling. Het schitterende initiatief Bordello - een kunsthappening in de rosse buurt - ontlokte aan de burgemeester enkel schamper commentaar ("Het plan zal tot de laatste letter worden uitgevoerd, zoals het door de gemeenteraad is goedgekeurd.").

Vermits dit beleid haar eigen prostitutiesector niet wil kennen en enkel de vernietiging ervan nastreeft, wil SOS Schipperskwartier dat de hogere overheid haar verantwoordelijkheid opneemt. SOS Schipperskwartier vraagt daarom aan minister Charles Picqué, om de gelden voor het prostitutiebeleid uit het fonds voor het grootstedenbeleid op z'n minst tijdelijk te bevriezen. Zo probeert de stad Antwerpen de minister wijs te maken dat ze met die gelden "de participatie van de prostituees in het vernieuwde beleidsplan" nastreeft! Zolang het stedelijk beleid geen gestructureerd overleg met de sector organiseert, kunnen de gelden beter besteed worden aan de rechtstreeks betrokkenen en hun belangenorganisaties.

Antwerpen, 27 januari 2002