Het plan van de stedelijke overheid om een pand in de rosse buurt om te bouwen tot een stedelijk eroscenter en/of rusthuis voor prostituees is voor de rosse buurt onaanvaardbaar. Ofschoon SOS Schipperskwartier zich grotendeels kan terugvinden in de vele kritische kanttekeningen die bij de beleidsplannen worden geformuleerd, formuleert zij een alternatief naar het beleid toe. SOS Schipperskwartier doet aan het college het voorstel om het pand aan de Verversrui voorlopig toe te wijzen aan het daklozenopvangcentrum “het Duivenkot”. Op langere termijn kan gedacht worden aan een Prostitutie Informatie Centrum zoals in Amsterdam. SOS Schipperskwartier blijft geloven in de dialoog tussen overheid, bewoners en prostitutiesector.

Het plan om een “Stedelijk Eroscenter” te bouwen in het Schipperskwartier lijkt voorlopig opgeborgen. Dit voornemen van de stedelijke overheid om zelf een bordeel uit te baten aan de Verversrui 17-19, stuitte niet enkel op verzet zowel binnen als buiten de rosse buurt, het was ook een loopje nemen met de bestaande wetgeving én een inbreuk op het eigen “geschiktheidsreglement”. De “geschiktheidsverklaring” die in juni vorig jaar werd goedgekeurd door de Antwerpse gemeenteraad stipuleert namelijk dat enkel de eigenaar van een raamprostitutiepand bevoegd is om de zaak uit te baten en niemand anders.

Om de kritiek tegen te gaan lanceerde schepen Tuur Van Wallendael dan prompt het voorstel om het gebouw in te richten als rusthuis voor gepensioneerde prostituees. Ook dit voorstel kreeg van de prostituees de wind van voren. De meeste prostituees willen sociale aanvaarding boven alles en een apart rusthuis zien ze niet zitten. Volgens VLD-gemeenteraadslid Christian Leysen is de aankoop van de gebouwen door de stad Antwerpen in de rosse buurt niet echt een voorbeeld van goed bestuur en hij pleit ervoor om de subsidies terug te storten. Ofschoon SOS Schipperskwartier zich grotendeels kan terugvinden in vele kritische kanttekeningen die bij de stedelijke beleidsplannen worden geformuleerd, wil zij naar het college toe een positief en concreet voorstel formuleren.

Er is in Antwerpen grote nood aan opvang van daklozen en andere mensen die door mazen van het sociale vangnet zijn geglipt. In oktober vorig jaar werd door een krakersgroep in de rosse buurt van start gegaan met een opvangtehuis voor daklozen. Zeker bij de aanvang veroorzaakte dit initiatief nogal wat beroering bij een deel van de bewoners. Zij vreesden voor overlast en zagen hun plannen voor een buurthuis in rook opgaan. Gisteren kregen de krakers van het opvangtehuis het Duivenkot van de vrederechter te horen dat zijn het pand moeten verlaten. Daarom doet het SOS Schipperskwartier aan het college het voorstel om het pand aan de Verversrui voorlopig toe te wijzen aan het Duivenkot. Zo blijft de daklozenopvang verzekerd en krijgen de bewoners eindelijk hun buurthuis. De stedelijke overheid ontloopt zo evenmin haar negen miljoen subsidiegeld.

Wat er verder moet gebeuren met het pand aan de Verversrui vinden wij een zaak zowel voor het beleid, maar ook voor de bewoners en de prostituees. SOS Schipperskwartier zou zeker geen bezwaar hebben tegen een Prostitutie Informatie Centrum zoals in Amsterdam. Een documentatiecentrum, vergader- en ontmoetingsruimten, een infobalie voor bezoekers, bewoners en prostituees… Als er plaats voor handen is kunnen misschien zelfs de stadsdiensten die zich met de prostitutiesector bezig houden, er een vaste stek krijgen.

SOS Schipperskwartier blijft geloven in de dialoog tussen overheid, bewoners en prostitutiesector. Een voortdurende dialoog is noodzakelijk om de rosse buurt veilig en leefbare buurt te houden.
 

Antwerpen, woensdag 13 juni 2001

Zonder enige vorm van overleg of inspraak, zonder de uitspraak van de Raad van State af te wachten, besliste het college woensdag om de prostitutie voor goed te bannen op de Sint-Paulusplaats en de nabij gelegen straten. De politie dreigt met het verzegelen van de panden als de eigenaars of prostituees niet inschikkelijk zouden zijn. Vijftien prostitutiepanden met 23 ramen gaan onmiddellijk dicht en voor het einde van het jaar zullen alle 144 ramen die zich buiten het concentratiegebied bevinden, worden gesloten. Binnen het jaar dreigen minstens 500 à 600 prostituees hun werk te verliezen. Als doekje voor het bloeden zou het stadsbestuur een pand in het concentratiegebied aankopen en het via een derde partij verhuren aan de prostituees. Het antiprostitutiebeleid van het stadsbestuur biedt, net zoals in de Atheneumbuurt, geen enkel alternatief. SOS Schipperskwartier wil dat het college geen opdracht geeft aan de politie om panden te sluiten en vraagt dringend overleg tussen beleid, prostituees en raameigenaars.

Op woensdag 6 juni 2001 besliste het Antwerpse college om in een eerste fase vijftien prostitutiepanden in de buurt van of op de Sint-Paulusplaats te willen sluiten. De politie zal de panden verzegelen mochten de eigenaars en/of prostituees niet willen inbinden. Deze 15 panden zijn samen goed voor 23 vitrines en er werken ongeveer een zestigtal prostituees. Later zullen in een tweede fase, nog eens zeventien panden worden gesloten. In een derde en laatste fase gaat de ook de prostitutiestraat bij uitstek, de Oudemanstraat, voor de bijl. In totaal zouden voor het einde van het jaar 144 ramen dicht moeten, wat betekent dat ongeveer vijfhonderd à zeshonderd prostituees hun werk dreigen te verliezen. In het concentratiegebied waar prostitutie nog gedoogd zal worden – een inperking van 17 naar 3 straten – zullen de eigenaars van vitrines voor het einde van het jaar moeten voldoen aan een “geschiktheidsverklaring”. Ook in het concentratiegebied zullen door deze “geschiktheidsverklaring” nog heel wat ramen sneuvelen. Zo berekende VERA, de vereniging van raameigenaars, dat meer dan de helft van de 132 ramen in de gedoogzone niet voldoende gevelbreedte heeft, een van de vele eisen die het nieuw reglement stelt.

Als doekje voor het bloeden houdt het stadsbestuur de prostituees voor dat een aantal extra arbeidsplaatsen zullen gecreëerd worden in het concentratiegebied. De stad Antwerpen overweegt immers sterk om een pand binnen de gedoogzone, aan de Verversrui, aan te kopen. Het gebouw zou na een grondige opknapbeurt, ter beschikking worden gesteld van een organisatie of stichting die werkplekken kan doorverhuren aan de prostituees. Voor schepen Tuur Van Wallendael zouden zo de vrouwen “hun beroep in menswaardige omstandigheden kunnen uitoefenen”. Dit kleinschalig initiatief – mocht het door de wetgever door de vingers worden gezien – kan nooit soelaas bieden aan de honderden prostituees en eigenaars die nu in de kou komen te staan. Enkele maanden geleden beloofde de burgemeester nog een mogelijke huizenruil met panden binnen en buiten het concentratiegebied, maar dit idee is blijkbaar een stille dood gestorven..

In juni 1999 werd op last van burgemeester Leona Detiège de Atheneumbuurt “prostitutievrij” gemaakt. Dag na dag werden door de politie de tippelprostituees van de straat verdreven. Geen enkele vorm van opvang of schadeloosstelling voor de vrouwen was voorzien. Na twee jaar is het beleid nog altijd op zoek naar een alternatieve tippellocatie. Gevreesd moet worden dat het antiprostitutiebeleid van het stadsbestuur ook in het Schipperskwartier veel slachtoffers gaat maken en honderden mensen naar de bedelstaf zal drijven. In een buurt die nooit echt veel kansen heeft gekregen, zal de klap extra hard aankomen. Het is toch wraakroepend dat dit beleid geen enkele vorm van inspraak of overleg met de prostituees duldt. Wij stellen ons tevens de vraag waarom het stadsbestuur wil optreden zonder de uitspraak van de Raad van State af te wachten. Daarom vraagt SOS Schipperskwartier bij hoogdringendheid dat het college de politie niet de opdracht zou geven te panden te sluiten en wil ze dat zo snel mogelijk overleg wordt gevoerd met de buurt en de prostitutiesector. Enkel overleg kan op lange termijn een verbetering betekenen zowel voor de prostituees als voor heel het Schipperskwartier.

BIJLAGE

Ramen en straten die volgens het persbericht van het stadsbestuur dicht moeten: Sint-Paulusplaats 9, Kleine Kraaiwijk 1, Kleine Kraaiwijk 2, Kleine Kraaiwijk 4, Schipperskapelstraat 13, Schipperskapelstraat 8, Schip-perskapelstraat 5, Sint-Paulusplaats 11, Sint-Paulusplaats 16, Sint-Paulusplaats 18, Sint-Paulusplaats 29, Sint-Paulusplaats 30, Sint-Paulusplaats 31, Sint-Paulusplaats 7, Gorterstraat 3.

Naar aanleiding van 1 mei, roept SOS Schipperskwartier op om de prostitutie in dit land te legaliseren. Concreet betekent dit dat de prostitutie uit het strafrecht moet en er een regelgeving moet komen op basis van onderzoek over en in dialoog met de prostitutiesector. In Antwerpen wil SOS Schipperskwartier dat de stedelijke overheid ophoudt met de vrouwen te vervolgen en allen die wonen en werken in het Schipperskwartier, betrekt bij de verdere afwikkeling van het prostitutieplan.

Het feest van de arbeid – 1 mei – is er ook voor al degenen die werkzaam zijn in de prostitutiesector. Voor SOS Schipperskwartier is prostitutie is immers arbeid. Deze arbeid is uitzonderlijk: de prostituee verkoopt niet enkel haar of zijn arbeidskracht maar betrekt haar hele lichaam in de dienstverlening. Ongetwijfeld gaat het hier om extreem hard werk, daarom verdient zij een specifiek en op haar maat gesneden statuut. Een dergelijk statuut kan enkel binnen een min of meer normale bedrijfsvoering tot stand komen.

En daar wringt nu net het schoentje: in ons land is prostitutie op zich niet verboden, maar de organisatie ervan wél. Een taxichauffeur die een prostituee vervoert naar een bordeel is in principe strafbaar… Daarom moet voor SOS Schipperskwartier prostitutie uit het strafrecht. Begin april liet Ludwig Vandenhove, burgemeester van Sint-Truiden, zich in het praatprogramma "Recht van antwoord" van Goedele Liekens, ontvallen dat hij wel wat ziet in de legalisering van de prostitutie. Enkele dagen later verklaarde hij aan de krant De Standaard: "Ik ben principieel tegen een gedoogbeleid. Ofwel is iets wettelijk ofwel is het illegaal en dan moet je het verbieden en niet gedogen. Daarom stel ik voor om de toestand te legaliseren. Het is toch hypocriet om wel gemeentebelastingen te heffen op die bars en ze geen wettelijk statuut te geven. Trouwens, prostitutie is een onderdeel geworden van onze samenleving. Het beantwoordt voor een groep mensen aan een bepaalde nood." De burgemeester hoopt zelfs binnen enkele maanden een wetsvoorstel klaar te hebben. Voor SOS Schipperskwartier moet een dergelijk wetsvoorstel de positieverbetering van de prostituee als vertrekpunt hebben. De nieuwe regelgeving moet er komen op basis van multidisciplinair onderzoek over en in dialoog met de prostitutiesector.

De houding van de burgemeester van Sint-Truiden contrasteert fel met de inspanningen die de stedelijke overheid zich in Antwerpen getroost om de prostitutie uit de stad te verjagen. In Antwerpen wordt prostitutie helaas gereduceerd tot een “veiligheidsprobleem” en wordt de sector an sich bestreden. De opkuis van de prostitutie in de Winkelhaakstraten en de Atheneumbuurt resulteerde niet enkel in de broodroof van honderden vrouwen, maar betekende ook een verschuiving van de overlast naar andere buurten. Voor de vrouwen werd geen enkel alternatief geboden. Met nieuwe politiereglementen wil de stedelijke overheid nu de raamprostitutie in het Schipperskwartier inperken tot drie straatjes en de overblijvende raameigenaars onderwerpen aan zeer strenge – zeg maar onmogelijke – regels. Dit kan op korte termijn het einde betekenen van het Schipperskwartier als prostitutiebuurt. De kosten van de voorbereidende acties van de politie in het kader van het prostitutieplan swingen nu al de pan uit en zijn zo contraproductief dat de strijd tegen de georganiseerde misdaad er onder lijdt.

SOS Schipperskwartier vraagt daarom aan de stedelijke overheid om de strijd tegen de prostitutie te staken. College en gemeenteraad moeten terug het debat aangaan. Een beleid dat tot structurele verandering wil komen moet zich steunen op inspraak en participatie van de direct betrokkenen. Zo kan de prostitutie een plaats krijgen in de maatschappij, een plaats waar ze recht op heeft.

Antwerpen, maandag 30 april 2001.

Eergisteren liet het Antwerpse College via een persbriefing weten dat ze verder gaat met haar prostitutieplan en haar diensten opdracht geeft om de "geschiktheidsverklaring" op te leggen aan de eigenaars van raamprostitutiepanden in de resterende drie straten. SOS Schipperskwartier betreurt deze gang van zaken en stelt zich vragen over de wenselijkheid en realiseerbaarheid van dit nieuw reglement. SOS Schipperskwartier wil een moratorium van minstens zes maanden op de uitvoering van het prostitutieplan en vraagt dat de dialoog met de buurt dringend wordt heropgestart.

Het Antwerps stadsbestuur geraakt het maar niet eens over een alternatieve tippellocatie. Sinds juni 1999 doet de politie verwoede pogingen om de straatprostitutie uit de Atheneumbuurt te verwijderen, maar zonder blijvend resultaat. De uitspraak van schepen Van Wallendael dat een fout werd gemaakt door de Oudemansstraat buiten de gedoogzone te leggen, opent mogelijkheden om de dialoog terug op te starten.

Ondanks de eerder gedane beloftes zal het Antwerps stadsbestuur voor het einde van het jaar géén beslissing nemen over een alternatieve locatie voor een tippelzone. Sinds juni 1999 doet de politie verwoede pogingen om de tippelaarsters uit de Atheneumbuurt te verwijderen, maar zonder blijvend resultaat. De zoektocht naar een alternatieve tippellocatie dreigt nu helemaal op een sisser uit te draaien. SOS Schipperskwartier heeft herhaaldelijk gepleit voor een andere aanpak van de prostitutie in Antwerpen, maar onze oproepen werden door het beleid telkens opnieuw van tafel geveegd. Officieel zouden er nog een tiental locaties zijn waar het stadsbestuur uit kan kiezen, maar voor schepen van sociale zaken, Tuur Van Wallendael, zijn er maar drie echte kanshebbers meer: het Kielsbroek, de Mossel- en de Oesterstraat en de Oudemansstraat. Zoals we al eerder schreven, “prijkt de Oudemansstraat bovenaan zijn lijstje van mogelijke locaties voor een tippelzone”. Helaas, zo erkent hij ridderlijk, zijn er enkele problemen met deze locatie: “We hebben de bordelen in die straat vorige week gesloten omdat ze buiten de gedoogzone ligt. Ik vraag me af of we daar nu nog een tippelzone kunnen installeren? Als de huiseigenaars hiermee naar de rechter stappen zou het college wel eens van een kale reis kunnen terugkomen. Het stadsbestuur heeft een aantal jaren geleden een fout gemaakt door de Oudemansstraat buiten de gedoogzone te leggen.” We zijn verheugd dat eindelijk iemand van het schepencollege de moed heeft gevonden om de beslissing in 1998 van de politietop om de gedoogzone te beperken tot drie straten, in vraag durft te stellen. De Oudemansstraat opnemen in de gedoogzone zou voor de raamprostitutie en het Schipperskwartier al een stap in de goede richting zijn. Hiervoor volstaat het dat het college en vervolgens de gemeenteraad een wijziging van het betrokken politiereglement stemmen. Dit is echter enkel een oplossing voor korte termijn.

Ook voor de tippelprostitutie in Antwerpen moet de harde en vooral eenzijdig repressieve aanpak worden herbekeken. Wel is het zo dat het lot van de Atheneumbuurt en het Schipperskwartier voor een stuk aan elkaar gebonden zijn. Tot nu toe heeft men van de prostituees opgejaagd wild gemaakt. De weggesaneerde raamprostituees van de Winkelhaakstraten kwamen in de Atheneumbuurt terecht. Door de politieacties in 1999 en 2000 in de Rooseveltbuurt kwamen de tippelaarsters dan weer in het Schipperskwartier terecht. De afgelopen maanden verhuisden door de sluitingen in de rosse buurt de dames dan weer richting Atheneumbuurt. Kan deze politiek van verstoppertje spelen niet worden stopgezet? Als men terug on speaking terms kan komen met de prostitutiesector, zou men bijvoorbeeld kunnen ijveren om een aantal mensen uit de straatprostitutie de overstap te laten doen naar de raamprostitutie. Raamprostitutie bezorgt minder overlast en is makkelijker te controleren. Dan wordt ook de heropening van de Oudemansstraat zinvol voor alle betrokken partijen.

Wat overblijft aan straatprostitutie kan dan mits reglementering, worden overgebracht naar een tippelgebied. SOS Schipperskwartier blijft bij haar voorstel om een tippelzone in te richten in de omgeving van de Koeikensgracht (gebied achter Italiëlei en Ankerrui). De kantoorgebouwen in deze omgeving garanderen weinig overlast; de bars van de Italiëlei zijn vlakbij, het Schipperskwartier en de Atheneumbuurt liggen op loopafstand. Mits dialoog met alle betrokken actoren kan het beleid terug op het juiste spoor worden gezet.

Het lijkt onwaarschijnlijk, maar het is helaas wel de waarheid: in Antwerpen zijn politiecijfers een overschatting van de werkelijkheid. Zo zouden er volgens hoofdcommissaris Serge Muyters in het resterende deel van het Schipperskwartier 155 vitrines overblijven terwijl een telling van SOS Schipperskwartier aantoont dat er maar 125 zijn. Ook de opgeruimde en verjaagde Albanese maffia blijkt in werkelijkheid niet helemaal van het toneel verdwenen te zijn verdwenen. Het voorstel van schepen Van Wallendael om een tippelzone te maken in de Oudemansstraat is in tegenstrijd met het Beleidsplan prostitutie.

Op 20 december verklaarde hoofdcommissaris Serge Muyters aan de pers dat er "op dit moment zo'n 155 vitrines zijn in de gedoogzone". Zondagavond 23 december ging SOS Schipperskwartier op pad om dit na te trekken. We telden in totaal 125 vitrines in de drie straten van het concentratiegebied voor raamprostitutie. Daarnaast telden we zeven verzegelde ramen en zes vitrines "in opbouw". Voor alle bestaande en nieuwe ramen moet er trouwens nog een geschiktheidsattest worden opgemaakt. De heer Muyters heeft "de indruk dat het overgrote deel in aanmerking komt voor een geschiktheidsverklaring." Uit gesprekken met eigenaars uit de gedoogzone bleek echter dat de commissaris niet alles vertelt. Niet enkel zijn de normen vrij streng en maken ze bijgevolg dure investeringen noodzakelijk, de stad eist nu ook nog eens aparte verluchting en verlichting voor de werkkamers. Onvermijdelijk zal dit resulteren in minder vitrines én nog hogere huurprijzen. Voor een raam in de gedoogzone betaal je nu al snel zo'n 20.000 frank per week. In de Oudemansstraat die vorige week werd gesloten lagen de prijzen een flink stuk lager (7.000 tot 14.000 fr. per raam). Blijkbaar eigent de politie zich niet enkel het recht toe om te bepalen wat "woekerwinsten" zijn, maar maakt ze haar oordeel afhankelijk van de uitvoering van het beleidsplan prostitutie.

Korpsoverste Luc Lamine maakt zich sterk dat de politie het Albanese misdaadmilieu verdreven heeft uit het Schipperskwartier. "Er is daar geen gedwongen prostitutie meer, geen mensenhandel." Voorwaar mooie woorden, maar waar zijn ze ook waar? De voorbije twee weken zijn er in de rosse buurt twee incidenten geweest waarbij het Albanese milieu betrokken was. In de Atheneumbuurt tippelen er nog altijd Oost-Europese meisjes. Toegegeven, het merendeel van het Oost-Europese misdaadmilieu houdt zich gedeisd of heeft betere oorden opgezocht. De bendes werden evenwel niet opgerold, dus het probleem is in het beste geval verschoven. Wel werden een twintigtal meisjes die illegaal in ons land verbleven opgepakt en uitgewezen en kregen quasi alle prostituees van niet-Europese nationaliteit verbod om nog te werken in de rosse buurt. Met een dergelijke aanpak realiseer je de nultolerantie waarschijnlijk door Antwerpen met enkele atoombommen met de grond gelijk te maken...

Behalve de politie is ook schepen Tuur Van Wallendael druk in de weer met prostitutie. De man beweerde deze zomer nog dat echte onderhandelingen met de prostitutiesector onmogelijk waren omdat men "binnen de krijtlijnen van het beleidsplan" moest blijven. Nu prijkt de Oudemansstraat bovenaan zijn lijstje van mogelijke locaties voor een tippelzone. Nochtans vermeldt het Beleidsplan prostitutie dat "vermenging van beide vormen (raam- en tippelprostitutie) onmogelijk is: beide vormen bijten elkaar (concurrentie)". Misschien doet het er gewoon niet toe of er een echte oplossing komt voor de prostitutie in Antwerpen. Zolang de "hoeren"maar uit het stadscentrum wegblijven, is het stadsbestuur al meer dan tevreden. Burgemeester Detiège verklaarde trouwens in september goede hoop te hebben "dat deze vorm van prostitutie, tippelen dus, mettertijd zal uitdoven".

Antwerpen, 27 december 2001 

SOS Schipperskwartier vergaderde gisterenavond in de rosse buurt met een aantal prostituees, raameigenaars en sympathisanten. De verbittering en ontgoocheling is groot na deze zoveelste mokerslag van het stadsbestuur. Sympathisanten organiseren een brieven- en e-mail-actie naar het stadsbestuur. Bewoners, prostituees en raameigenaars houden een avondwake op vrijdag 21 december 2001 in de Oudemansstraat als protest tegen de sluiting. SOS Schipperskwartier steunt deze acties en heeft beslist om de strijd verder te zetten.

De nakende sluiting van de Oudemansstraat blijft heel veel beroering verwekken in de rosse buurt. Deze zoveelste mokerslag van het stadsbestuur is bijzonder hard aangekomen. Woede, vertwijfeling en verbittering zijn de eerste reacties onder raameigenaars en prostituees. Vooral het feit dat de stad straten sluit en prostituees wegjaagt om de misdaad aan te pakken, zet kwaad bloed. "Wij zijn bonafide eigenaars en vragen huurprijzen die redelijk zijn. Soms bedragen die maar de helft van wat in de gedoogzone nu wordt gevraagd". Ook de mogelijke inrichting van het pand aan de Verversrui tot een nieuw eroscentrum zet kwaad bloed. "Men ruïneert de kleine Belgische eigenaars om in zee te gaan met buitenlands grootkapitaal" zei men ons.

Enkele sympathisanten van de rosse buurt hebben een brieven- en e-mail-actie naar het stadsbestuur opgezet. "Dames en Heren, Tijd om uw Plicht als Vaderlander te vervullen! Het stadsbestuur is bezig de rosse buurt te wurgen. Wie hiervan niet op de hoogte is, nodigen we uit om een kijkje ter plaatse te nemen of om eens naar het forum van http://www.rossebuurt-toffebuurt.com te surfen. Wat begonnen is als een krachtige en terechte actie om mensenhandel, zware criminaliteit en verloedering tegen te gaan, dreigt uit te draaien op een ingreep genre "operatie gelukt, patiënt overleden": de éénzijdig opgelegde, drastische aanpak gooit het kind met het badwater weg: te weinig vensters (amper twee/drie straten, van 400 naar 100 ramen), te weinig meisjes (onrealistisch strenge criteria leiden tot een Felliniaans aanbod), te weinig gezelligheid (de verloedering verergert, klanten blijven weg!). Uitgebreide commentaar vindt u op bovenvermeld forum." SOS Schipperskwartier ondersteunt deze actie en roept alle Antwerpenaars op om hun ongenoegen over het prostitutiebeleid kenbaar te maken.

Morgen vrijdag 21 december houden bewoners, prostituees en raameigenaars een avondwake in de Oudemansstraat als protest tegen de sluiting. De Oudemansstraat is het kloppend hart van het Schipperskwartier en moet openblijven. De actie start om 20.00u. Informatie en animatie worden voorzien. Ook dit initiatief wil SOS Schipperskwartier ondersteunen.

SOS Schipperskwartier heeft besloten om de strijd verder te zetten totdat een eerlijke en open dialoog met het stadsbestuur tot stand is gekomen. Meer veiligheid en leefbaarheid in de rosse buurt zijn nodig, maar niet ten koste van de prostituees! Antwerpen mag en moet fier zijn op zijn Schipperskwartier.
Antwerpen, donderdag 20 december 2001
 

SOS Schipperskwartier publiceerde gisteren een persbericht met als titel "Get'em out By Friday". Profetische woorden blijkbaar, want vandaag bracht de politie de raameigenaars van de Oudemansstraat op de hoogte dat ze voor vrijdagnacht dicht moeten. Het eergevoel van burgemeester Leona Detiège en korpsoverste Luc Lamine zijn blijkbaar belangrijker dan de leefbaarheid en de veiligheid van de prostitutiebuurt. SOS Schipperskwartier aanvaardt dit ondemocratisch en onzinnig dictaat niet en roept prostituees, raameigenaars, bewoners en belangenverenigingen op om met alle legale en democratische middelen het Schipperskwartier te verdedigen..

Het persbericht dat SOS Schipperskwartier gisteren publiceerde ("Get'em Out By Friday") en de vrees uitsprak dat de Oudemansstraat voor vrijdag zou dicht moeten, is jammer genoeg werkelijkheid geworden. Vandaag werden de raameigenaars van de Oudemansstraat door de politie op de hoogte gebracht dat ze voor vrijdagnacht hun pand moeten sluiten. De gevolgen van de sluiting van de belangrijkste straat voor de raamprostitutie in Antwerpen zijn moeilijk te voorzien. Feit is dat de Oudemansstraat niet minder 72 vitrines telt (waaronder het Eroscenter met 25 ramen) en dat een hele reeks prostituees hun vertrouwde werkplek zullen verliezen. In de overblijvende gedoogzone zijn er nu nog een 130-tal vitrines, maar het is absoluut niet zeker of al die ramen en panden zullen kunnen openblijven. Nogal wat panden beantwoorden daar waarschijnlijk niet aan de zeer strenge eisen van de "geschiktheidsverklaring". Uit een telling van februari 2001 bleek dat zowat de helft van de ramen aldaar niet voldoende gevelbreedte had. Het is niet denkbeeldig, geconfronteerd met een grote investeringskost en een wegblijvend cliënteel, een aantal eigenaars in het concentratiegebied het bijltje er zullen bij neerleggen. Buiten de officiële gedoogzone heeft de verloedering zich al ingezet. Nu de Oudemansstraat dicht moet, dreigt het Schipperskwartier helemaal een spookstad te worden.

De vraag rijst waarom het beleid, met burgemeester Leona Detiège op kop, zo verbeten de prostitutie in Antwerpen bestrijdt. In 1997 waren er nog 400 vitrines in de stad verspreid over een twintigtal straten. In 2002 zal dat aantal vrezen we onder de honderd zakken. Sinds juni 1999 is in de Atheneumbuurt de straat- en portiekprostitutie verboden. Nochtans blijft de tippelprostitutie daar steeds weer de kop opsteken, met alle overlast en onveiligheid vandien. Het college beweert dat ze enkel het Beleidsplan Prostitutie uitvoert. Maar het beleidsplan voorzag wel een autocarrousel in de gedoogzone, beloofde overleg en voorzag zelfs een vastgoedmaatschappij om huizen te ruilen binnen en buiten de gedoogzone. Allemaal punten waar het college anders heeft over geoordeeld. Ook het tempo van het plan was minder streng dan nu wordt gevolgd. Omdat de resultaten van het gevoerde prostitutiebeleid zo tegenvielen, kwam er veel kritiek in de media. De reactie van korpsoverste Luc Lamine en burgemeester Leona Detiège was steeds een nog hardere aanpak. Alle voorstellen en alternatieven werden van tafel geveegd en de hele prostitutiesector werd gecriminaliseerd. Zelfs de belangenverenigingen en hulporganisaties kregen de wind van voren. Voor de burgemeester waren enkel de bedrijven en kantoren in de rosse buurt een geldige gesprekspartner. Hun woord was wet, met de alle anderen moest geen rekening worden gehouden, het waren toch maar "criminelen" en "huisjesmelkers".

SOS Schipperskwartier verwerpt het ondemocratisch en onzinnig dictaat om de Oudemansstraat te sluiten en roept prostituees, raameigenaars, bewoners en belangenverenigingen op om met alle legale en democratische middelen de rosse buurt te verdedigen. We roepen alle Antwerpenaars op hun ongenoegen over dit beleid kenbaar te maken. Als het moet eisen we een gemeentelijk referendum.

Antwerpen, 19 december 2001

Nu in Antwerpen de eindoplossing voor de prostitutie bijna bereikt is, wordt steeds duidelijker wat het stadsbestuur écht drijft. Na het voorstel deze zomer van het college om een tippelzone in te richten naast een stortplaats, wil veiligheidsschepen Dirk Grootjans nu in de rosse buurt een heuse muur bouwen. Het restant zichtbare prostitutie in de Verversrui en de Schippersstraat moet verborgen worden voor de toekomstige handelaars of bewoners van het Falconplein. Nadat de politici hun stemmen hebben geronseld en de politie haar korps heeft uitgebreid, is het nu de beurt aan de projectontwikkelaars om hun stuk van de buit binnen te halen. SOS Schipperskwartier pikt deze openlijke discriminatie van de prostituees niet langer en overweegt sterk om klacht neer te leggen bij het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding.

Deze zomer stelde het Antwerps schepencollege voor om een tippelzone in te richten op een stuk onontgonnen industrieterrein naast een stortplaats. Na fel verzet van de prostituees en bewoners, gaf het college toe dat er een communicatiefout was gemaakt en beloofde werk te maken van overleg... maar enkel met de bewoners. Prostituees noch belangenorganisaties en hulpverlening werden door het college genoemd om mee te praten. Prostitutiebeleid dus zonder de rechtstreeks betrokkenen - de prostituees - te willen kennen. Na maandenlang actievoeren en grote beroering in de media, stemde eind juni het college schijnbaar in met een dialoog met de raamprostituees van het Schipperskwartier. De "dialoog" moest wel binnen de krijtlijnen van het prostitutieplan blijven en niets van de gesprekken mocht openbaar worden gemaakt. De prostitutiesector zag af van verdere acties en putte zich uit in het aanbrengen van tientallen voorstellen. Eind september werd zonder pardon de tweede fase van het sluitingsplan van de rosse buurt uitgevoerd. Vanaf 1 oktober worden door de politie quasi alle prostituees van niet-Europese nationaliteit uit de vitrines verwijderd. Over dit werkverbod hebben de vrouwen nooit een woord uitleg gekregen.

Nu de straatprostitutie alleen nog een verdoken bestaan kent en de raamprostitutie in het Schipperskwartier half is vernietigd, worden de uitspraken van burgemeester en schepenen steeds driester. Naar aanleiding van een studie door het bureau "Tempora" over de ontwikkeling van het Falconplein, verklaarde veiligheidsschepen Dirk Grootjans dat er straks een muur wordt gebouwd in de rosse buurt. Zo hoopt hij het restant zichtbare prostitutie in de Verversrui en de Schippersstraat te verbergen voor de toekomstige handelaars of bewoners van het Falconplein. De schepen wil een "fysieke scheiding, zodat de nieuwe buurtbewoners niet telkens geconfronteerd worden met de overlast van de hoertjes". Voor de verwezenlijking hiervan denkt hij aan het uitschrijven een architectuurwedstrijd. De schepen wil niet vooruitlopen op de feiten en zal zijn plannen voorleggen aan de stadsdiensten en de locale politie. Wat de huidige bewoners en prostituees ervan vinden, zal hem duidelijk worst wezen. Uit de door hem bestelde studie blijkt immers dat investeerders staan te dringen om van het Falconplein en het Schipperskwartier - vlakbij de nieuwe jachthaven en het Eilandje - een woonzone te maken. Nadat de politici hun stemmen hebben geronseld en de politie haar korps heeft uitgebreid, is het nu duidelijk de beurt aan de projectontwikkelaars om hun stuk van de buit binnen te halen.

De prostitutie mag dan de perfecte zondebok zijn voor het maskeren van belangenvermenging en wanbeleid, SOS Schipperskwartier pikt deze discriminatie van de prostitutiesector niet langer. Wij vragen dat schepen Grootjans zijn uitspraken over het bouwen van een muur tussen het Schipperskwartier en het Falconplein terugneemt. Wij willen dat het college zijn verantwoordelijkheid opneemt in deze zaak en eindelijk oog zou hebben voor het algemeen belang. Stopt deze discriminatie van de prostituees niet, dan zal SOS Schipperskwartier niet aarzelen om klacht neer te leggen bij het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding.
Antwerpen, 30.10.2001

De vernietigingspolitiek tegen de raamprostitutie in het Schipperskwartier werpt zijn vruchten af. Vanaf vandaag kondigt de politie acties aan tegen het tippelen in de Atheneumbuurt. Al meer dan twee jaar is het Antwerpse stadsbestuur op zoek naar een alternatieve tippellocatie. Mits een andere aanpak en de nodige politieke moed kan de Scheldestad misschien uitpakken met een realistisch en humaan alternatief. SOS Schipperskwartier stelt voor dat het tippelen aan een reeks regels zou worden onderworpen. Naast deze regelgeving zou de tippelprostitutie kunnen gespreid worden over twee locaties. We denken hierbij aan de Italiëlei-Ankerrui/Oude Leeuwenrui en de Rooseveltplaats-Van Stralenstraat. Politie en hulpverlening moeten permanent aanwezig zijn wil dit project tot een goed einde worden gebracht.

De sluiting in het Schipperskwartier van bijna veertig prostitutiepanden en het verbod voor het merendeel van de buitenlandse meisjes om nog te werken, heeft gevolgen ver buiten de rosse buurt. Voor de meeste vrouwen van vreemde nationaliteit doemt het spook van de honger en de dakloosheid weer op. Vermits het beleid verzuimd heeft opvangmaatregelen te nemen, zit er voor hen niets anders op dan een beroep te doen op de liefdadigheid of terug te gaan werken (tippelen, caféprostitutie)… in de illegaliteit. 

Na het wegvegen van de tippelprostitutie in de Atheneumbuurt in juni 1999, is het Antwerpse stadsbestuur op zoek naar een andere tippellocatie. De voorstellen van het schepencollege om de tippelprostitutie te huisvesten aan het Asiadok en later het Kielsbroek, hebben nooit de buurtbewoners noch de belangenorganisaties van de prostituees kunnen bekoren. SOS Schipperskwartier van zijn kant lanceerde op 26 juli 2000 het voorstel om aan de Brouwersvliet een tippelzone op te starten. Ons voorstel was gesteund op de succesvolle ervaringen van de tippelzone aan de Europalaan in Utrecht. Midden september werd ons voorstel van de Brouwersvliet terug opgepikt door de straathoekwerkers (Astrov, Vlastrov) en de verschillende belangenorganisaties (Payoke, Pandora, Ketelpatrouille, BAD etc). 

We denken dat de tijd rijp is om met een nieuw voorstel te komen. Vooreerst wil SOS Schipperskwartier dat de tippelaarsters zich aan duidelijke regels houden. Het spreekt vanzelf dat dergelijke regels moeten worden opgesteld in overleg met de rechtstreeks betrokkenen. Dergelijke regelgeving maakt een actieve overlastbestrijding mogelijk, zonder dat daarom direct gebruik moet worden gemaakt van blinde repressie. Concreet denken wij aan het invoeren van een tippelkaart, zoals in enkele steden in Nederland al het geval is. Ook de plaats en de tijd dat er kan getippeld worden, moet worden beperkt, bijvoorbeeld van 20.00u tot 04.00u. Wij denken ook dat het goed zou zijn om het tippelen te spreiden over twee plaatsen. Als alternatieve tippellocaties dachten wij aan de Rooseveltplaats-Van Stralenstraat en de Ankerrui/Oude Leeuwenrui-Italiëlei. Beide plaatsen zijn goed bereikbaar en hebben niet echt veel bewoning. Beide plaatsen zijn ook verweven met de historisch gegroeide prostitutie in Antwerpen. Ten slotte verwachten wij ook dat de politie en de hulpverlening hun verantwoordelijk opnemen. Zonder permanent politietoezicht en ondersteuning, is ieder plan voor de tippelprostitutie gedoemd te mislukken. 

De politie heeft in het Schipperskwartier niet enkel haar 2de sluitingsronde afgewerkt maar wil nu permanent de wijk naar haar hand zetten. Hoofdcommissaris Serge Muyters wil via een tijdelijke politiepost - 10 agenten in een container - misdaad en verzet in het Schipperskwartier breken. SOS Schipperskwartier en de andere belangenverenigingen, blijven zich verzetten tegen de inkrimping en de afbraak van de rosse buurt.

De belangenverenigingen van prostituees en raameigenaars hebben reeds lang geijverd tegen de overlast en voor meer veiligheid in de rosse buurt. Regelmatig werden politie en publieke opinie geïnformeerd over bepaalde wantoestanden. Concreet denken we bijvoorbeeld aan de schandalige huurprijzen die door enkele raameigenaars worden gevraagd in het "concentratiegebied" (Verversrui, Schippersstraat en Vingerlingstraat). Het beleid is hier zelf grotendeels voor verantwoordelijk: huurprijzen stegen door het gebrek aan ramen en door de grote investeringskost voor de eigenaars om aan de geschiktheidsverklaring te kunnen voldoen. Verder gaf de commissaris Muyters de prostituees en eigenaars de "raad" om over te stappen van twee naar drie shiften. Het beleid koos in samenspraak met de politie ook specifiek voor deze drie straten, ondanks het feit dat ze wisten dat daar vooral de zaken rond mensenhandel werden gesignaleerd.

Door het beleid en de politie werden aan de prostituees en de raameigenaars veelvuldig beloftes gedaan. Zo stelde burgemeester Detiège in januari aan de "eerlijke" prostituees en eigenaars een huizenruil voor. Schepen Van Wallendael dacht in juni aan een megabordeel om de werkloos geworden prostituees op te vangen. Dat dit plan strijdig was met de "geschiktheidsverklaring" en de Belgische wetgeving kon de pret niet drukken. Na protest van schepen Van Peel zou het dan omgevormd worden tot een rusthuis voor prostituees. Eind juni beloofde het beleid werk te maken van een dialoog. Nog voor die inspraakronde van start kon gaan, werd ze al ingeperkt tot het vrijblijvend praten over de uitvoering van het prostitutieplan. Op 14 september werden na lang aandringen enkele prostituees persoonlijk ontvangen door burgemeester Detiège. Niet dat er echt kon gepraat worden - "het plan moet uitgevoerd worden" - en op 11 september waren de papieren voor fase 2 van het sluitingsplan reeds getekend…
Na al deze gebroken beloftes, klinken de verklaringen van hoofdcommissaris Muyters om de mensenhandel en de criminaliteit hard aan te pakken, niet echt overtuigend. Ook de sluiting en verzegeling vorige week donderdag van het pand van voorvechtster Micheline Manfroid, wijzen eerder in het opvoeren van de repressie tegen de rosse buurt, dan in een volgehouden strijd mét de prostituees tegen de (georganiseerde) misdaad en de mensenhandel.

Voor donderdagmorgen moeten in de Antwerpse rosse buurt weer 18 panden dicht. Eigenaars die niet vrijwillig sluiten, riskeren de verzegeling van hun huizen. De ontgoocheling en de woede onder prostituees en raameigenaars zijn zeer groot. Tientallen prostituees komen op straat te staan en de meestal kleine eigenaars dreigen geruïneerd te worden. De dialoog wordt vervangen door de wapenstok. Wordt het opjaagbeleid nu opgevoerd tot een uitroeibeleid? Verdwijnt de zichtbare prostitutie in Antwerpen? SOS Schipperskwartier roept samen met de andere belangenorganisaties op tot verzet.

Ondanks de herhaalde en uitdrukkelijke vraag van prostituees, raameigenaars en belangenverenigingen om de uitvoering van het prostitutieplan tijdelijk of definitief te stoppen, is de politie in het Schipperskwartier toch begonnen met haar 2de sluitingsronde. Een vijftiental eigenaars kregen deze ochtend het bevel om voor donderdagmorgen elke vorm van raamprostitutie uit hun panden te weren. Weigeren zij dan worden hun panden verzegeld.

In de eerste fase (begin juni) werden 15 panden (23 vitrines) in de buurt van of op de Sint-Paulusplaats gesloten. Nu is de tweede fase aangebroken met de verplichte sluiting van 18 panden met 29 ramen. Het gaat om Gorterstraat 17, Keistraat 2, 4, 6 en 10, Kleine Kraaiwijk 6, Kommekensstraat 15; 17, 19, 20 en 22, Leguit 3 en 7, Sint-Paulusplaats 1, Sint-Paulusstraat 1 en Sint-Pietersvliet 29, 31 en 33. Fase 3 van de sluitingen zou volgens de politie "binnenkort" tot uitvoer worden gebracht. Concreet zou dit de sluiting betekenen van de Oudemansstraat, de prostitutiestraat bij uitstek. De Oudemansstraat telt nu 19 prostitutiepanden (57 ramen) en het Eroscenter (25 ramen). Waarschijnlijk gaan dan ook een bar en het beruchte café 't Keteltje dicht.

De verslagenheid en woede onder prostituees en raameigenaars zijn zeer groot. Voor veel prostituees dreigt het inkomen helemaal weg te vallen en de meestal kleine eigenaars dreigen geruïneerd te worden. Sinds vorig jaar is door de maatregelen van het prostitutieplan en het optreden van de politie, het inkomen van veel prostituees reeds gevoelig gedaald.

Ontgoocheling ook omwille van het feit dat maandenlange inspanningen om tot concrete oplossingen te komen, weer brutaal van tafel worden geveegd. Dialoog wordt vervangen door de wapenstok. Prostitutie wordt teruggebracht tot een "veiligheidsprobleem" waarbij de rechten van de prostituees van geen tel meer blijken te zijn.

Voor SOS Schipperskwartier en de andere belangenorganisaties kan het zo niet verder. Wil men nu echt alle zichtbare prostitutie uit Antwerpen bannen? Zijn de mensenrechten van geen tel in de rosse buurt? Worden onze prostituees wegwerphoeren? Wij willen ons verzet organiseren en de solidariteit vragen van al wie vindt dat de Antwerpse rosse buurt moet blijven bestaan. Wij roepen alle prostituees, raameigenaren, belangenorganisaties, klanten en sympathisanten op om aanwezig te zijn op de protestvergadering op donderdag 27 september 2001. Afspraak om 20u in Payoke (Leguit 4).

De weigering van burgemeester Leona Detiège om het maatschappelijk debat over de prostitutie aan te gaan, neemt wonderbaarlijke proporties aan. De hierdoor ontstane misstappen zijn zo manifest, dat bewoners, prostituees en zelfs de eigen partijpolitieke achterban openlijk hun twijfels uiten. Het beleid toont een duidelijk gebrek aan communicatie en overleg en steunt zich vooral op wat de politietop haar influistert. Nu de uitverkoop van het Schipperskwartier lijkt vast te staan, wrijven maffia, grondspeculanten en projectontwikkelaars zich alvast in de handen. Voor SOS Schipperskwartier moet mevrouw Detiège nu eindelijk haar verantwoordelijkheid opnemen en (terug) burgemeester worden van alle Antwerpenaren. Om de prostitutieproblematiek aan te pakken is een transparant en wetenschappelijk onderbouwd beleid nodig. Een eerste stap daartoe is de onmiddellijke oprichting van een Adviesraad voor Prostitutie Antwerpen.

SOS Schipperskwartier steunt ten volle het protest van de bewoners van het Kielsbroek (Antwerpen-Kiel) tegen de aanleg van een zogenaamde tippelzone. Deze "tippelzone" aan de Generaal Armstrongweg beantwoordt helemaal niet aan wat de bewoners of de prostituees wensen. Het is bepaald grof dat het college hierover een perstekst lanceert zonder met een woord te reppen over de tippelaarsters zelf. Door de nakende sluiting van het Schipperskwartier - minstens vijfhonderd prostituees komen de keien te staan - dreigt de tippelprostitutie trouwens de pan uit te swingen. Het voornemen van de Antwerpse politie om van deze 'tippelzone" een soort "dropplaats" te maken voor opgepakte tippelaarsters, laat voor de toekomst weinig goeds vermoeden.

Voor burgemeester Leona Detiège moet het beleidsplan prostitutie echter onverkort worden uitgevoerd. Overleg met bewoners, prostituees en belangenorganisaties zit er duidelijk niet in. Het is evenwel de vraag waarom burgemeester en college dan zelf steeds meer afwijken van het beleidsplan zoals het werd opgesteld door het Nederlandse studiebureau "Seinpost". Het originele plan voorzag bijvoorbeeld overleg met bewoners en prostitutiesector, stelde een andere verkeerssituatie voor en wilde via allerlei vastgoedoperaties het prostitutiegebied concentreren. Voor sommige beleidsvoerders wordt blijkbaar enkel nog de politie aanvaard als informatiebron en gesprekspartner.

Nu de uitverkoop van het Schipperskwartier lijkt vast te staan, wrijven maffia, grondspeculanten en projectontwikkelaars zich alvast in de handen. Projectontwikkelaars zullen mooie winsten maken in de dertien straten die buiten het concentratiegebied voor prostitutie vallen. De meestal kleine raameigenaars zullen noodgedwongen hun panden voor een prikje van de hand moeten doen. In het concentratiegebied wordt de greep van de Oost-Europese criminele bendes steeds groter. Belgische en West-Europese vrouwen worden er weggepest. Ook oudere vrouwen en travestieten zijn er niet meer welkom. In sommige panden zijn de huurprijzen voor de prostituees verdrievoudigd!

Het Antwerps college besliste vandaag om opnieuw een reeks prostitutiepanden te sluiten. De tweede fase van het beleidsplan zal resulteren in het sluiten van tientallen ramen en betekent broodroof voor veel prostituees. Van dialoog tussen het beleid en rosse buurt is weinig in huis gekomen. SOS Schipperskwartier eist dat de prostitutievervolging wordt stopgezet en het college echte open dialoog opstart met een duidelijke agenda.

Het Antwerps schepencollege blijkt te volharden in de boosheid en besliste vandaag om opnieuw een reeks prostitutiepanden te sluiten. Voor het college moet de raamprostitutie in drie straatjes worden geconcentreerd en alle panden die daar buiten vallen moeten onherroepelijk dicht. In een eerste fase (juni 2001) werden 15 panden in en rond de Sint-Paulusplaats gesloten. Nu is de tweede fase aangebroken met de verplichte sluiting van 18 panden. Concreet gaat om het om de Gorterstraat 17, Keistraat 2, 4, 6 en 10, Kleine Kraaiwijk 6, Kommekensstraat 15, 17, 19, 20 en 22, Leguit 3 en 7, Sint-Paulusplaats 1, Sint-Paulusstraat 1 en Sint-Pietersvliet 29, 31 en 33. Vermits de politie in mei en juni vaststelde dat deze panden nog werden gebruikt door de prostituees, moeten ze binnen enkele dagen noodgedwongen dicht.
Van dialoog tussen het stadsbestuur enerzijds en de prostituees, raameigenaars en bewoners anderzijds is bitter weinig in huis gekomen. Telkenmale werd gevraagd en zelfs gesmeekt om het prostitutieplan tijdelijk stop te zetten om de kans te krijgen om een voor iedereen aanvaardbaar compromis uit te werken. Het beleid, met de burgemeester voorop, besliste er anders over. Geen evaluatie van wat al is uitgevoerd van het beleidsplan, geen prostitutie-effectenrapport zoals o.a. door SOS Schipperskwartier werd gevraagd, geen tijd ook voor ernstig wetenschappelijk onderzoek. Dit beleid dreigt niet enkel een herhaling te worden van wat is fout gelopen in de Atheneumbuurt maar een regelrechte catastrofe te worden voor heel de prostitutiesector en uiteindelijk de stad zelf. De macht van de pooiers en de bendes neemt toe, sommige huurprijzen in het overblijvende concentratiegebied zijn onaanvaardbaar hoog geworden en links en rechts wordt er al getippeld in het Schipperskwartier.
De houding van de politie in dit dossier is ook bevreemdend te noemen. Officieel zegt men enkel "orders uit te voeren", maar politici vertellen ons dat de politietop zélf aandringt om komaf te maken met de prostitutie. Meer dan drie prostitutiestraten kan de politie blijkbaar niet aan. Maar hoeveel manuren zouden er niet al zijn verspild aan het oppakken van tippelaarsters in de Rooseveltbuurt, bij gebrek aan een tippelzone? Waarom dan controleert de politie dag en nacht de prostituees en eigenaars in de rosse buurt?. Zelfs journalisten en fotografen worden in de gaten gehouden...
SOS Schipperskwartier vraagt aan burgemeester en college om de dialoog tussen beleid en buurt terug op te starten. En dit keer in alle openheid en met een duidelijke agenda. Een prosti-tutiebeleid moet uitgaan van de lotsverbetering van de prostituees en de integratie van de prostitutie-sector in de maatschappij. Voorts moet de leefbaarheid en veiligheid van de buurt verbeterd worden.
Antwerpen, woensdag 29 augustus 2001

Na de protestacties in juni stemt het Antwerpse stadsbestuur nu toch in met een gesprek met de rosse buurt. Deze gesprekken kunnen het begin inluiden van een échte dialoog tussen prostitutiesector, bewoners en stedelijke overheid. SOS Schipperskwartier is overtuigd dat mits de wil van beide kanten voldoende sterk blijkt en men de gebaande wegen durft te verlaten, de dialoog vruchtbaar zal blijken te zijn en een "win-win"-situatie kan worden gecreëerd. Een ver doorgedreven maatschappelijke integratie van het prostitutiegebeuren én een veilige en leefbare buurt zijn voor ons de inzet van deze dialoog. Neemt Antwerpen het voortouw in de ontwikkeling van een nieuw lokaal prostitutiebeleid?

Het Na de protestacties in juni heeft het Antwerpse stadsbestuur nu toch een opening gemaakt naar de rosse buurt. Een eerste gesprek over de prostitutieproblematiek tussen de Antwerpse schepen voor Sociale Zaken Tuur Van Wallendael en een delegatie van prostituees, raameigenaars, bewoners en belangenorganisaties vond plaats op donderdag 28 juni. Op maandag 16 juli had de Bruno Moens als afgevaardigde van de delegatie uit de rosse buurt, een tweede onderhoud met de schepen. Schepen Van Wallendael stemde ermee in om geregeld met de rosse buurt van gedachten te wisselen. 
Het plan van het Antwerpse stadsbestuur om de rosse buurt in te snoeren tot amper drie straten en de (weinige) overblijvers door middel van een "geschiktheidsverklaring" zeer rigide exploitatievoorwaarden op te leggen, kreeg terecht veel kritiek vanuit het Schipperskwartier. Het sluiten begin juni, van een vijftiental panden op de Sint-Paulusplaats en nabijgelegen straten, zonder enige vorm van overleg of alternatief, wekte massaal protest onder de prostituees en de raameigenaren. Weken van grote en kleine acties volgden, maar steeds bleef de eis tot overleg centraal staan. De protestbeweging sloot zich ook aaneen. Er werd een grote groep gevormd waar iedereen die van ver of van dicht iets met de rosse buurt te maken heeft, deel van uitmaakt. Deze groep heeft niet enkel het potentieel om op een adequate manier de belangen van de rosse buurt te verdedigen, maar lijkt ons tevens interessant als laboratorium van nieuwe ideeën en oplossingen.