Kunstmanifestatie Bordello 2002

	17-20 januari 2002
	14-17 februari 2002
	30 maart - 2 april 2002

Antwerpen. 18 bordelen, seksshops en bars. 74 vitrines. 16 kunstenaars.

Eén onderwerp. De meisjes zijn verdwenen, de neonlichten zijn uit. Het Antwerpse Schipperskwartier is dood. Of toch niet?

Van 17 tot en met 20 januari 2002 vullen fotografen, schilders, grafici, beeldhouwers, performanceartiesten en filmmakers de vitrines en laten het licht een eerste maal opnieuw schijnen in de Rosse Buurt.

De voorbije weken doken de kunstenaars onder in het Schipperskwartier. Het roze bordeel op de Koolkaai werd hun uitvalsbasis en atelier. Ze mengden zich onder de hoeren en de travesties. Praatten, dronken, lachten en treurden met hen. Bezochten de peeskamers, sommige nog in gebruik,andere vervallen sinds de opgelegde sluiting. Leerden de pooiers, de mama's en de klanten kennen. Legden belevenissen vast in schilderijen en installaties, op foto's en film, bedachten performances er rond. Het resultaat valt te bewonderen in de vitrines en in de kamertjes van ontucht. Kijken mag, aankomen soms.

Driemaal zal Bordello gebeuren. Een eerste keer midden januari, de tweede vierdaagse start op Valentijn, de laatste eind maart. Voor de kunstenaars die er vanaf het begin bij zijn, wordt het een work-in-progress, de rangen worden vanaf de tweede editie aangevuld met nieuwe deelnemers. Op 30 maart wordt de catalogus voorgesteld.

Opening: 17 januari 2002, 20 uur in de gebouwen van vzw Payoke, Leguit, Antwerpen. Gevolgd door wandeling in het Schipperskwartier.

Locaties: Sint-Paulusplaats, Oude Mansstraat, Kleine Kraaiwijk - Koolkaai, Grote Kraaiwijk, Leguit.

De bordelen en vitrines waarin wordt tentoongesteld, zijn duidelijk aangegeven.

Organisatie: vzw ImageBuilding

Info: Kris Verdonck, 0477/32.87.52

Bordello. Deelnemers eerste editie: Talie De Cock, Edwin Delanoeye, John Heyninck, Tania Jooris, Bert Lezy, Carola Mücke, Carl Rottiers, Sharif, Spaghetti, Murtaza Teke, Thomas Van de Water, Kris Verdonck, Ben Viane en DAN

1) Talie De Cock, Bel, grafiek en schilderijen.

"Gruwelijk lief" is de titel van de Bordello-reeks van (Na)talie De Cock die perfect samenvat waar haar werk om draait: dat van de verstoorde seksuele identiteit. Het centrale thema in De Cocks werken is de vrouwelijke seksualiteit in kleine schilderijen. Op Bordello stelt ze ook 'Bitter Sweet' voor, een reeks beschilderde koffiekopjes en koffieschilderijen, een verder zetting van haar andere werk maar dan op andere dragers en met andere middelen. Prostitutie komt dan weer aan bod op in installaties met bewerkte etalagepoppen, waarvan de hoofden vervangen zijn door portretten van jonge hoertjes. In deze werken plaatst Talie De Cock subtiele referenties naar Velasquez en de oude Italiaanse meesters.

2) Edwin Delanoeye, Bel, performance.

Acteur Edwin Delanoeye is behalve van zijn werk op toneel met Woestijn 93 gekend omwille van zijn verassende performances in kleine ruimtes. Op een Nederlands theaterfestival onlangs was zijn opgelegde werkruimte de bezoekerslift in de schouwburg, nu wordt zijn podium de keldervitrine van een bordeel in de Oudemansstraat. De acteur/regisseur wil omwille van het verrassingseffect niets verklappen over de performance.

3) John Heyninck, Bel, schilderijen.

Het atelier van beeldend kunstenaar John Heyninck ligt pal in de rosse buurt. "Het leven zoals het is" kent hij maar al te goed en zal zijn weerslag vinden in de werken die hij exposeert in de Leguit, tegenover de lokalen van Payoke.

4) Tania Jooris, Bel, fotografie.

Deze jonge talentvolle fotografe uit Oostende heeft kleine, kleurrijke composities gemaakt met voorwerpen die ze vond in de bordelen. Verder maakte ze de korte portretreeks "Spierpijn" van prostituees in een agressieve sm-outfit. Ze liet zich ook door Kris Verdonck fotograferen, verkleed als prostituee in de vitrine en peeskamer van een bordeel.

5 ) Bert Lezy, Bel, grafiek en installatie.

Bert Lezy is één van de Antwerpse beeldende kunstenaars die graag werken

Lezy's werk is gekend omwille van zijn subtiele maar zeer bijtende humor. Kleuters veranderen in Lezy's etsen en schilderijen in kleine schurken, Sinterklaas wordt een vieze oude vent. Met de klanten van de hoertjes is het al niet veel beter gesteld. Bert Lezy legde zich toe op de spiedende blikken van de geile mannen voor de vitrines van de meisjes. In vijf ramen bouwt hij installaties waarin het grafisch werk voorgesteld wordt.

6) Carola Mücke, Dl, installaties.

Deze Duits animatiefilmmaakster laat voor Bordello de montagetafel en Berlijn even links liggen. Ze bouwt in Antwerpen een aantal installaties rond het thema prostitutie in de vitrines.

7) Carl Rottiers, Bel, film.

De jonge Antwerpse filmmaker Carl Rottiers maakt in de aanloop van en tijdens de vierdaagse manifestatie verborgen camera-opnamen van de klanten in de rosse buurt. Elke dag wordt een andere kortfilm vertoond. Rottiers wil de toeschouwers confronteren met het kleinmenselijke gedrag dat we graag verbergen, maar toch zichtbaar is voor zijn scherpzinnig oog. Met Kris Verdonck creëerde hij ook "Don't show your tits!" over het do's en don'ts-reglement van de prostituees en een dubbele video met de spiedende blikken van klanten.

8) Sharif, Bel, schilderijen.

Schilder Sharif heeft voor Bordello twee reeksen bedacht rond de thema's neonverlichting en blacklights. In de eerste heeft hij met fluoricerende verf gemaakt op conventionele materialen zoals canvas en hout. In de tweede reeks is het canvas vervangen door levende modellen.

9) Spaghetti, Bel, grafiek.

Ook in de rosse buurt vindt (Wim) Spaghetti de zwierigheid terug die typerend is voor zijn eerdere werken. Net zoals Sharif, met wie hij een atelier heeft, zal hij ook voor Bordello enkele levende modellen beschilderen die worden tentoongesteld in de vitrines.

10) Murtaza Teke, Bel, fotografie

Tijdens Bordello stelt Murtaza Teke de reeks Lawmerica voor. Lawmerica is een onderdeel van het grotere, maatschappijkritische work-in-progress "The System is Working", waarin de kunstenaar nagaat hoe systemen in een maatschappij ontstaan, zich in stand houden, zich vernieuwen, en hoe men in een ander systeem terechtkomt wil men het ene verlaten. In Lawmerica, een reeks uitvergrote foto's stelt Teke een parallel vast tussen de advocatuur en de prostitutie. Advocaten trachten in televisiespots klanten te ronselen. Sommigen zijn agressief, sommigen sensueel, braaf of intellectueel. Het is net of deze advocaten zich prostitueren om aan de wensen van hun klanten te voldoen. Voor Teke is de advocaat ook een rolmodel in de maatschappij. Een deftige man, in een driedelige pak met das, die zijn vrije tijd met zijn vrouw en kinderen doorbrengt en de 'juiste' waarden verdedigt. Maar uiteindelijk heeft ook hij de behoefte om af en toe een bezoekje te brengen ergens in het Schipperskwartier. De foto's worden een confrontatie met de werkelijkheid, de hypocrisie rond prostitutie. In dit opzicht streeft het werk naar een nuchtere, eerlijke kijk op de zaak. Wil men dit systeem van prostitutie vernietigen, zal er willen of niet een andere ontstaan. Het goede en het slechte rond prostitutie ligt bij ieder individu zelf, zegt de kunstenaar.

11) Thomas Van de Water, Bel, fotografie.

De jonge Antwerpse academiestudent Thomas Van de Water reisde de voorbije jaren naar Thailand en keerde telkens terug met een beklemmende portetten van Thaïse prostituees die nu voor het eerst in zijn geheel zullen worden geëxposeerd.

12) Kris Verdonck, Bel, fotografie en film.

Het concept achter Bordello is een verder zetting van Verdoncks work-in-progress Discharge! waarin thema's als leegstand en verleden worden behandeld. Hij stelt zich ernstige vragen bij een stadsbestuur dat een ganse wijk laat verzegelen en merkt een gelijkaardig falen van het beleid in de verkrotting van het oude zuidstation en het beheer van onder andere het militaire hospitaal, een gebouw van 8.000 vierkante meter dat enkele jaren na de overdracht aan Antwerpen volledig verkrot is. Toch hoedt hij zich voor sloganisme en kiest hij voor een eerder subtiele boodschap. Het volstaat dat een tentoonstelling in lege bordelen mogelijk is. Dit moet de stad en de toeschouwer aan het nadenken zetten. Kris Verdonck stelt enkele fotoreeksen met grote zwart-wit afdrukken tentoon. "I See You" is gebaseerd op de internetpornografie waarin kleine details opgeblazen worden tot grote foto's. "Spierpijn" is een portretreeks van prostituees die hij samen met fotografe Tania Jooris maakte. De toeschouwer zal ook kennis kunnen maken met de eerdere versies van Discharge! en de versies die gemaakt werden in de rosse buurt.

13) Ben Viane, Bel, beeldhouwen

Ben Vianes atelier en woning liggen in het hartje van het schipperskwartier en is in de buurt een gekende figuur. Voor Bordello heeft hij een beeldenreeks gemaakt van grote, robuuste vrouwentorso's. De kunstenaar vroeg expliciet om niet in zijn atelier te exposeren, maar koos voor een locatie in het hartje van de rosse buurt: de Sint-Paulusplaats. De kunstliefhebber moet volgens Viane het gevoel krijgen dat hij iets verboden doet: voor een vitrine naar het lichaam van een vrouw kijken.

14) DAN, Bel, geluid.

DAN is een Antwerpse instrumentenbouwer en geluidskunstenaar. Zijn geluidsinstallaties werken vaak met gevonden geluiden, zoals het geluid van slagen op hout en metaal op scheepswerven die DAN verwerkt tot electro-akoestische pareltjes. Voor Bordello bedacht hij een snaarinstrument dat aangedreven wordt door vibrators. De speeltjes wekken - tot de batterij op is - een vreemdsoortige trilling op uit de snaren.