Een petitie van het rossebuurtcomité 

Midden mei 1997 lanceerde het buurtcomité "Rosse buurt - Toffe buurt" een petitie. In dit verzoekschrift komen de verzuchtingen van zij die wonen en werken in het Schipperskwartier duidelijk naar voor. Daarom publiceren we ze ook terug op onze site.
 

Petitie georganiseerd door het buurtcomité uit het hartje van het Schipperskwartier
 

Eeuwenlang al maken de "meisjes van plezier" deel uit van de folklore van de Antwerpse binnenstad, ze zijn onlosmakelijk verbonden met het schipperskwartier en haar typische zwoele charmes. Is die mooie tijd nu voorbij ? Het recente stads- en politieoptreden lijkt erop gericht voor eens en altijd komaf te maken met de straatmadelief die zichzelf aanbiedt in de vitrines van de Schippersstraat, de Verversrui, de Oudemansstraat, de Sint Paulusplaats enz enz … 

De nieuwe politieke cultuur wil met vrouwenhandel, kindermisbruik, pooierij en corruptie, voor eens en altijd komaf maken. Dit is ook voor ons volledig terecht, wij staan achter deze nieuwe politieke cultuur. Aan criminele praktijken in deze sector, zoals uitbuiting en prostitutie onder dwang moet inderdaad een einde komen. Maar de raamprostitutie die er altijd al geweest is in Antwerpen, heeft met deze criminele praktijken niks te maken. 

Toch ondervinden we dat we sinds kort, in de pers over dezelfde kam worden geschoren, als de georganiseerde misdaad. Ook de stad Antwerpen wil (op schepen Sörensen na) amper nog met ons praten. Een bijzonder repressief beleid is het enige antwoord van de stad Antwerpen op onze poging tot samenwerking : de raamuitbaters worden in de gemeenteraad beschuldigd van pooierij en uitbuiting, terwijl schepen Schiltz van diezelfde mensen jaarlijkse 52.000.000 frank aan rendez-vous taks ontvangt. Bestaanszekerheid en andere rechten krijgen ze echter niet in de plaats. 

De stad Antwerpen wil terecht verkrotting tegengaan in de buurt, maar werkt dit door onduidelijkheid alleen maar in de hand : dit beleid geeft de echte huisjesmelkers die redeneerden: «pak de poen, en laat de boel verkrotten», alleen maar gelijk. Mensen die ernstig een groot deel van hun huurinkomsten herinvesteerden in de renovatie van hun pand worden bedreigd met sluiting en zo afgestraft voor hun goede wil. Dit kan toch nooit de bedoeling geweest zijn… 

Duidelijke minimumvoorwaarden voor een goed vitrine is volgens ons een veel beter alternatief dan deze willekeur. Het politiekantoor Lange Nieuwstraat organiseerde op eigen houtje (blijkbaar zonder medeweten van de burgemeester) razzia’s tegen illegale Afrikaanse vrouwen, waarbij deze gewoon uit hun kamer worden gehaald en op straat worden gezet zonder dat er enige vorm van opvang voor hen voorzien is. De manier waarop dit gebeurd stuit zelfs de minister van binnenlandse zaken tegen de borst, en bemoeilijkt ernstig onderzoek naar de echte georganiseerde mensenhandel. Dit soort acties lost dus niks op en verziekt alleen maar de hele buurt. Afbouw van de illegale prostitutie op termijn en serieuze aanpak van de mensenhandel heeft onze voorkeur. 

De nieuwe politieke cultuur pleit ook voor inspraak van de burger, overleg en openheid, maar wij lijken een soort halve burger te zijn geworden sinds kort. Alle bewoners, prostituees, zelfstandigen en huiseigenaars wensen nochtans gewoon een veilige, aangename buurt die geen overlast veroorzaakt voor de omwonenden of de bedrijven in en rond de buurt. Dit kan volgens ons alleen verwezenlijkt worden door samenwerking met de stad Antwerpen, en duidelijke afspraken rond wat wel en niet kan in een prostitutiebuurt.
 

Daarom vragen we:

	Inspraak in het beleid rond de prostitutiebuurt in Antwerpen.
	De prostitutie in het Antwerpse schipperskwartier moet blijven, vanzelfsprekend zonder overlast te veroorzaken voor de omwonenden.
	Aanpak van de echte criminaliteit in deze sector in plaats van de onmenselijke klopjacht op illegale dames van de nacht.
	Erkenning van het oudste beroep ter wereld en bestaanszekerheid voor de mensen in de sector, in plaats van de huidige willekeur. Deze mensen zijn geen misdadigers, mensenhandelaars, kinderverkrachters of pooiers uit de onderwereld, wat sommigen ook over hen mogen beweren.

We zijn de prostituees, de huiseigenaars, bewoner, caféhouders, kelners, kortom de mensen die wonen en werken in het warme hart van de Scheldestad. Laat ons niet in de steek, geef ons uw steun, en teken...